▪️«کلوچهی محبوب آمریکا»▪️ستگادین ۲۲ مهر ۱۴۰۱
این شعار روی کامیونها در بزرگراه دیده میشود. قدمت این کلوچهها تقریباً ۱۰۰ سال است.
ولی بعید است این کلوچه، محبوب(favorite) و انتخاب اول همه باشد.
محبوبِ همه بودن، هدف جذابی است و تقریباً به دستآوردن آن غیرممکن است.
اگر از کسی در مورد کلوچهی محبوبش بپرسید، او از کلوچهای که در کودکی خورده میگوید، یا آنچه مادربزرگش میپخت یا شاید کلوچهای که از نانوایی انتهای خیابان میخرد.
جمعکردن اینهمه محبوبیت در یک محصول و در یک رقابت عمومیِ منحصربفرد، بعید است که موفقیت زیادی در پی داشته باشد.
احتمال دارد آسانترین یا پرفروشترین کلوچهی آمریکا باشید. احتمال دارد که باارزشترین یا در دسترسترین کلوچه باشید. ولی معنای هیچ یک از اینها، محبوببودن نیست.
وقتی شروع به تولید یک محصول میکنیم، اغلب روی کسب شهرت، گستردگی در ارائهی محصول، قیمتی جادویی و تجربهای منحصربهفرد برای مشتری متمرکز میشویم تا به انتخاب اول آنها تبدیل شویم. محصولی که اگر نباشد، جای خالیاش احساس شود.
برای من عجیب است که تلاش برای محبوبشدن برای یک نفر، رضایتبخشتر از تلاش برای کسب شهرت همگانی است.
مطمئن هستم که اگر میخواهید مشهورترین( the most popular) در بین همه باشید، راهش این نیست که سعی کنید محبوب(favorite) همه شوید. (مگر اینکه محبوبیت به عنوان یک اثر جانبیِ شهرت همگانی، خودش به دست بیاید.)
.