برای اولین بار چند روز پیش دیدم که صحبت از تامین مالی مبتنی بر زنجیره‌ی تامین شد.
وزیر اقتصاد از رفع موانع و تعهدات صادرات و مجوز زدایی حرف زد و عمل کرد. به علاوه‌ی رفع خیلی مشکلات گمرکی.
وزیر صمت شورای رقابت رو از قیمت‌گذاری حذف کرد و تصمیم درست افزایش قیمت خودرو رو گرفت.
شنیدم که خرده‌شرکت‌های عمدتا صوری زیر نظر تامین و و هلدینگ‌های بزرگ دولتی دارن بررسی و منحل میشن و امیدوارم که به زودی خرج‌کرد شرکت‌های دولتی شفاف بشه.

توی کتاب مالازان بود فکر کنم یه جمله‌ی خوبی داشت. می‌گفت رنگ قلاده چه فرقی داره وقتی سر زنجیر تمام قلاده‌ها دست یک نفر باشه؟
هر کدوم از اون نقاطی که در بند بالایی مطرح کردم، یک گلوگاه بزرگ و قدیمی فساده. اغلب هم متاسفانه ساختارهای قدیمی دوران پهلوی حفظ شده و صرفا نیروهای جدید در سایه‌ی نبود شفافیت اومدن و دارن توش می‌لولن و ارتزاق می‌کنن.

مثلا فقط در بحث خودرو طی ٢٠ ماه گذشته ١٢٠هزار میلیارد تومن رانت اختلاف قیمت بازار و کارخونه رفته توی جیب دلال‌ها!
وقتی میگم "دلال" طبیعتا منظورم چهارتا پیاده مثل خودم و شما نیست! منظور اون کسیه که به‌خاطرش سایت ثبت نام بعد ۵ دقیقه بسته می‌شد!
چون مدتی کارم بود می‌دونم که فقط در مقوله‌ی ثبت سفارش و ترخیص از گمرک چه رشوه‌هایی که افراد مجبور به پرداختنش هستن! در یه موردی ما می‌خواستیم یه میزان ماده‌ای رو بیاریم داخل کشور. فرض کنید اگر ١٠ میلیارد هزینه‌ی ورود اون ماده به کشور بود چیزی حدود یک میلیارد تومن متقاضی واردات مجبور شد رشوه بده که ماده‌ی درخواستی‌ش قبل تاریخ انقضا آزاد بشه.
اگر هم اعتراض کنی می‌گه پس بره توی روال قانونی و عملا پول شما از بین میره چون محموله‌ی شما رو تحویل نمیدن یا در شرایطی نگه می‌دارن که تباه بشه.

حالا این‌ها رو گفتم که در جریان باشید که چرا یهویی یه موج گنده علیه فلان وزیر و مسئول شکل می‌گیره.
هر کدوم از این نقاطی که ذکر کردم نون‌دونی یه عده است که در ظاهر شاید همدیگه رو فحش بدن ولی در باطن امر نون‌شون رو توی یه کاسه می‌زنن و می‌خورن و به ریش من و شما می‌خندن.

احمدی‌نژاد یه دوره‌ای اومد با این جریانات برخورد کنه ولی خب وقایع سال ٨٨ و یه سری اقدامات غلط بانک مرکزی‌ش کلا تمام تلاش‌هاش رو به باد داد و در ادامه با اتکا به اتاق بازرگانی و خیانتی که اتاق بهش کرد کلا زمین خورد.
دوره‌ی روحانی هم که تکلیف روشنه !
حالا شاید من و شما با مشی سیاسی رییسی یا خودش یا فلان وزیر و منصوب‌ش حال نکنیم ولی خب به نظر من مسیری که در جاده‌ی اقتصاد داره میره این دولت تا حد خوبی درسته. برخی اقدامات‌ش ممکنه مطلوب نباشه ولی با توجه به فشاری که روی اقشار ضعیف با این وضع تورم هست چاره‌ای نداره. یا در بحثی مثل ارز ۴٢٠٠ واقعا یه بازی دو سر باخت برای دولته اما خب فکر می‌کنم که راه درست‌تر رو برای مدیریت روبه‌حذف این قضیه انتخاب کرده.

اما نکته‌ی جالب‌تر از نظرم اون‌جاست که یهویی یه نیروها و افراد و گروه‌هایی که اصلا هیچ سنخیتی با هم ندارن یادشون میفته در مورد وضعیت فلان وزیر و وزارت‌خونه اظهار تاسف کنن.
این‌جاست که مشخص می‌شه شاید رنگ قلاده‌ها متفاوت باشه اما نهایتا سر زنجیر هر چند دسته می‌رسه دست یه نفر/جریان!
طبیعتا این حرف به معنی این نیست که انتقاد نباید کرد و...
ولی به نظرم برای اهل معرفت تفاوت بین انتقاد و لگد زدن ناشی از کوتاه شدن دست از سفره‌ی بیت‌المال روشن باشه.
مخصوصا وقتی که اون دست، دست آلوده به خون کلونی‌های منحوس امنیتی کشور باشه!

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment