بلاّ؛ از تهران تا برزیل (بخش دوم )
نگاهی به زندگی و زمانه "
برادران عمید حضور"، بنیانگذاران "
گروه صنعتی بلاّ"
آن ها در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادند و نهتنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودند، به حقوق مشتری نیز احترام می گذاشتند. این مبارزه، در ابتدا، مبارزهای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گستردهای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکراتها را به حامیان خود بدل کرده بود و
به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت میکرد.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل جوانترین برادرشان از کالیفرنیا، رونق بسیار گرفت. او تنها برادر عمیدحضور بود که به صورت جدی، تحصیلات آکادمیک خود را به پایان رساند. برادران عمیدحضور، در دهه ۵۰ که کار زیاد بود، هفتهای دو یا سه روز ناهار را به صورت سرپایی یا نیمه و نصفه میخوردند و دنبال کار میرفتند.
مادر خانواده، همواره نقشی موثر در حفظ اتحاد برادران داشت. او با استفاده از تجربیات خانوادگیاش فرزندانش را نصیحت میکرد و مانع از شراکت فرزندانش با دیگران میشد.
گروه صنعتی بلا در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید میکرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکههای ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده میکردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفشهای پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و... بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهرهبرداری رسید.
به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاهها در سطح تهران و شهرستانها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمدهفروشی به توزیع کفش میپرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستانها، به توزیع کفش میپرداختند.
✅ @karkhone