نگاهی به تحریم های مشترک آمریکا و کشورهای حوزه خلیج فارس علیه ایران!


این نوشتار بخشی از مجموعه گفتارهای «تحریم ها و مذاکرات» است، که سعی دارد به صورت خلاصه نکات حقوقی- فنی را در خصوص تحریم ها و چشم انداز رفع تحریم ها بر اساس مستندات ارائه دهد.


واقعیت این است که وضع تحریم ها، سوای مباحث سیاسی، از منظر حقوقی همیشه محل ایراد بوده و هست. لذا موضوع رفع تحریم ها بی شک خواسته تمام گروه های سیاسی در کشور است. اما وقتی که از منظر عملیاتی به مقوله رفع تحریم ها نگاه میکنم، باید اذعان کرد که روند رفع تحریم ها، بر فرض شروع مذاکرات و تمایل طرفین به رفع این وضعیت، چندان ساده و صرفاً منوط به تصمیم یک شخص و یا گروه واحد در ایران و یا آمریکا نیست!
زمانی که صحبت از تحریم ها و روند رفع تحریم ها می شود، معمولا توجه ها به سمت آمریکا و سیاستهای خصمانه آن نسبت به ایران جلب می شود. در نقش محوری ایالات متحده در وضع و همچنین توان آنها در رفع تحریم ها تردیدی نیست. اما نگاه کارشناسانه به تحریم ها نشان می دهد که واضعان و حامیان تحریم، معادله تحریم ها را به گونه ای مهندسی کرده اند که رفع آن به این سادگی و صرفاً به اراده یک شخص و یا حزب حاکم وابسته نیست. با این طراحی، چه بسا وقتی که طرفین پشت میز مذاکره نشستند، بر خلاف تصور رایج، ایالات متحده با ایفای نقشی مثبت تر، بازیگرانی را به میز مذاکره فراخواند، که کمتر به آنها توجه شده و یا می شود!

برای مثال، در چندین مرحله از جمله در اکتبر 2019، هفت کشور عضو گروه موسوم TFTC، که شامل کشورهای حاشیه خلیج فارس از جمله بحرین، کویت، عمان، قطر، عربستان سعودی، امارت متحده عربی و نیز ایالات متحده آمریکا می باشد، به بهانه های مختلف از جمله موضوعات تروریستی، ده ها نهاد و شخص ایرانی را در فهرست تحریم های مقابله با تروریست جهانی قرار دادند. در این فهرست نام بزرگترین بنگاه های اقتصادی و بانک های ایرانی نیز به چشم می خورد. این یعنی بخش بزرگی از بنگاه های مالی و اقتصادی ایران نه تنها توسط آمریکا که توسط کشورهای همسایه هم تحریم شده اند!

در ظاهر شاید بعضی از کشورهای تحریم کننده که مراودات بهتری با ایران دارند، اصرار چندانی به اجرای سختگیرانه موارد تحریم نداشته باشد، ولی چه بسا بقیه کشورها، اعم از کشورهای اروپایی و کشورهای عضو گروه موسوم به TFTC برای لغو همان تحریم های دستوری که از ناحیه ایالات متحده دیکته شده است هم خواهان امتیازاتی باشند!

در نتیجه سوای موضوعات سیاسی و رقابت های منطقه ای، اکنون میتوان بعضی از دلایل صدور بیانیه ها و موضع گیری های اخیر دست اندرکاران بعضی از کشورهای منطقه مبنی بر اینکه باید در روند مذاکرات با ایران حضور داشته باشند را بهتر فهمید.
این بدین معناست که کیک مذاکرات، اگر وجود داشته باشد، مدعیان بیشتری از کشورهای 1+5 خواهد داشت. ( متن خبر گاردین )


✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment