بخش هفتم سریال ضحاک ، گفتاراندر پژوهش فریدون از مادر در مورد پدر

تهیه کننده و گوینده: مهر بانو گل خندان
و کارگردان و تدوینگر ویدئو: مهربان تیام

این سریال برگرفته از شاهنامهٔ فردوسی بر اساس نسخه فلورانس با ویدیو و با تصویر و بازسازی سینمایی ،به نمایش درآمده است.

به نامِ ایران 🌞🦁💚🤍❤️، به نام خاندان ایرانساز پهلوی👑 و به نام جاویدنامان میهن❤️🌹🕊

چون فریدون به شانزده‌سالگی رسید، از البرزکوه فرود آمد و به نزد مادر خویش، فرانک، بازگشت. دلش در پی دانستنِ ریشه و گوهر خویش بود و می‌خواست بداند پدرش که بوده و از چه تبار برخاسته است.

فریدون روی به مادر کرد و از او دربارهٔ پدر خویش پرسید. فرانک نخست اندوهگین شد، لیک سرانجام پرده از گذشته برداشت. فرانک روی به فریدون کرد و گفت:

ای پسر، اکنون که جویای ریشه و نژاد خویشی، بشنو تا آنچه بر من و پدرت گذشت برایت بازگویم.

پدرت آبتین نام داشت؛ مردی از تخمهٔ کیان و از نژاد تهمورث. خردمند بود و دلیر و بی‌آزار، و نام نیاکان خویش را گرامی می‌داشت.

تو هنوز خردسال بودی که مردان ضحاک در پی پدرت افتادند. آبتین ناچار از آنان می‌گریخت و من هر دم بیم آن داشتم که دستشان به او برسد. سرانجام او را یافتند، به بند کشیدند و نزد ضحاک بردند و جانش را ستاندند.

چون آگهی مرگ پدرت به من رسید، جهان پیش چشمانم تیره شد. هنوز داغ آبتین بر دلم تازه بود که مردان ضحاک به کاشانهٔ ما تاختند. خانه‌ای که روزگاری جای مهر و آرامش ما بود، پیش چشمانم در آتش سوخت و آنچه از روزگار خوش خویش داشتیم خاکستر شد.

من ماندم و تو، کودکی خردسال که ضحاک در جست‌وجویش بود. دانستم اگر درنگ کنم، تو نیز از چنگ او رهایی نخواهی یافت. پس تو را در آغوش گرفتم و از خانه و بوم خویش گریختم.

راهی دراز پیمودم تا به مرغزاری دور رسیدم. در آنجا گاوی شگفت و گرانمایه بود که برمایه نام داشت؛ گاوی رنگین‌پیکر که همانندش دیده نمی‌شد. تو را به نگهبان آن مرغزار سپردم و از او خواستم چون جان خویش نگهدارت باشد.

سه سال از شیر برمایه نوشیدی و در کنار او بالیدی. هر بار که پنهانی به دیدارت می‌آمدم، می‌دیدم که چگونه نیرومندتر و فروزان‌تر می‌شوی و دل من به زنده ماندنت گرم می‌شد.

لیک بیم من پایان نیافت. آوازهٔ آن گاو شگفت و کودکی که از شیر او می‌بالید، به گوش ضحاک رسید. دانستم که دیر یا زود مردانش به آن مرغزار خواهند رسید. و من بار دیگر تو را برداشتم و راه البرزکوه را پیش گرفتم؛ راهی سخت و سنگین، اما برای زنده ماندن تو از هیچ رنجی روی نگرداندم.

در بلندای البرز تو را به مردی پاک‌دین سپردم و از او خواستم تو را دور از چشم ضحاک بپرورد. دل کندن از تو برایم آسان نبود، لیک می‌دانستم ماندن تو نزد من می‌توانست جانت را بستاند.

اندکی پس از آن، مردان ضحاک به مرغزار تاختند. گاو برمایه، آن دایهٔ مهربان تو را کشتند و هر چهارپایی را که یافتند از میان بردند. چون این آگهی به من رسید، داغی دیگر بر داغ پدرت افزوده شد.

چون فریدون همهٔ این سخنان را از زبان مادر شنید، دلش از درد و کین پر شد. ابرو درهم کشید و از خشم به جوش آمد و خواست همان دم به جنگ ضحاک رود و کینِ پدر و برمایه را بازستاند.

فرانک پیش روی پسر ایستاد و او را از شتاب بازداشت. با مهر و خرد به او گفت که راه کین‌خواهی با تندی و خامی جوانی یکی نیست؛ ضحاک تاج و گاه دارد و سپاهی بی‌شمار فرمانبردار اویند. نخست باید زمان و راه درست را شناخت و آنگاه برای برانداختن بیداد برخاست.

فریدون سخن مادر را شنید و اندکی از خشم خویش فروکاست، لیک آتش کینِ ضحاک در دل او خاموش نشد؛ آتشی که روزی سراسر ایران را به خیزش خواهد آورد.

اگر به داستان‌های ایران باستان، شاهنامه و اسطوره‌های ایرانی علاقه دارید، کانال های ما را دنبال کنید و قسمت‌های بعدی این داستان را هم ببینید.
https://www.youtube.com/watch?v=6SiDTlVLdVQ&t=65s https://www.youtube.com/@Tiara_Sheeran
➖➖➖
@ShahnameKFP