🖋 [در میان انسان‌های ابتدایی،] حیوان توتِمی، به عنوان حیوانی که نیای گروه [=بخشی از یا کل قبیله] است، شناخته می‌شود. "توتم" از یک طرف نام آن گروه محسوب می‌شود، و از طرف دیگر نمادی از جد گروه است. توتم به عنوان نماد جد، معنای اساطیری دارد ... مفهوم توتم به عنوان مبنای تقسیمات قبیله و سازمان‌دهی طایفه به کار می‌رود و در هنجارها و آداب و رسوم ریشه دوانیده است ... [هم‌چنین توتم توسط گروه پرستیده می‌شود]، صرفنظر از برخی تشریفات و جشن‌ها و رسوم، این پرستش مخصوصاً در یک نوع رفتار معین نسبت به توتم متجلی می‌شود؛ نه تنها یک حیوان مشخص، بلکه تمام آن گونۀ جانوری، به عنوان حیوانی مقدس به شمار می‌روند. جز در بعضی موارد استثنایی، خوردن گوشت حیوان توتم، ممنوع بوده است و در مقابل این منع، پدیدۀ پرمعنایی وجود دارد و آن این‌که در برخی شرایط، در طی مراسمی، گوشت حیوان توتم خورده می‌شود. ...
... مهم‌ترین جنبۀ اجتماعی این سازمان‌دهی توتمی، هنجارها و رسوم حاکم بر روابط بین گروه‌هاست. مهم‌ترین آن‌ها، هنجارهای راجع به روابط زناشویی است. به این ترتیب، تقسیمات قبیله‌ای مذکور، یک پدیدۀ مهم که نخستین بار در دوران توتمی ظاهر می‌شود، یعنی «ازدواج با غیر محارم» را موجب می‌گردد.

📚 از کتاب «مؤلفه‌های روان‌شناسی اقوام»، نوشتۀ ویلهلم وونت 📚

@philosophycafe

Comments

Be the first to add a comment