⭕️گران کردن بنزین عملی‌ترین راه حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی است
📌جمهوری اسلامی ایران باید یکی از سه گزینه تسریع چاپ پول، بازگشت به برجام یا چند برابر کردن قیمت بنزین را انتخاب کند
♦️اطلاعات رسمی موجود از بیش از ۵۰ درصد کسری بودجه جمهوری اسلامی ایران برای سال جاری حکایت دارد و حکومت فربه نمی‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد. این موضوع در سال آینده نیز گریبان دولت رئیسی را خواهد گرفت.
بنا به قرائن موجود، صندوق توسعه یا ذخیره ارزی با برداشت‌های مکرر در سه سال اخیر، بدون ذخیره‌سازی خالی مانده است یا موجودی اندکی دارد. روند خروج سرمایه از ایران به همراه فرار مغزها و نیروی ماهر، تشدید شده است و سرمایه‌گذاری خارجی هم عملا وجود ندارد. تلاش دولت روحانی برای گرفتن وام پنج میلیارد دلاری از صندوق بین‌المللی پول به اسم مقابله با کرونا هم به جایی نرسید. مردم دیگر اوراق قرضه دولت ورشکسته را نمی‌خرند و حتی دولت‌های نزدیک به جمهوری اسلامی ایران مثل روسیه و چین و عراق هم حدود ۲۰ میلیارد دلار درآمد ایران از صادرات به این کشورها را آزاد نمی‌کنند. طرح مالیات از خانه‌های خالی (که اکثرا در اختیار قشر حاکم و موسسه‌های دولتی و بانک‌ها است) برای کسب درآمد بیشتر نیز به بن‌بست خورده است.
از طرفی، قطع یا کاهش سرازیر کردن دلار و یورو به جیب حوثی‌ها، حزب‌الله لبنان، حشد الشعبی، رژیم اسد و کاهش خرید موشک از کره شمالی و چین یا توقف برنامه اتمی پرهزینه هم روی میز جمهوری اسلامی ایران نیست؛ بالاخره نمی‌توان حوثی‌ها را بدون موشک گذاشت یا اعضای حزب‌الله لبنان را بدون حقوق ماهانه رها کرد. طرح گرفتن مالیات بیشتر از مردم عادی با تورمی که وجود دارد، نیز عملی نیست. از قشر حاکم وفادار و برخوردار نیز مالیات بیشتری نخواهند گرفت، چون به حضور آن‌ها در صحنه برای نمایش مردمی بودن نیاز دارند.
با توجه به داده‌های فوق، اگر شما به جای دولت جمهوری اسلامی ایران بودید، برای تامین بودجه و پرداخت هزینه‌ها و حقوق‌های جاری چه می‌کردید؟
بیشتر بخوانید...
🖋دیدگاهی از مجید محمدی
📌جمهوری اسلامی ایران باید یکی از سه گزینه تسریع چاپ پول، بازگشت به برجام یا چند برابر کردن قیمت بنزین را انتخاب کند
♦️اطلاعات رسمی موجود از بیش از ۵۰ درصد کسری بودجه جمهوری اسلامی ایران برای سال جاری حکایت دارد و حکومت فربه نمی‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد. این موضوع در سال آینده نیز گریبان دولت رئیسی را خواهد گرفت.
بنا به قرائن موجود، صندوق توسعه یا ذخیره ارزی با برداشت‌های مکرر در سه سال اخیر، بدون ذخیره‌سازی خالی مانده است یا موجودی اندکی دارد. روند خروج سرمایه از ایران به همراه فرار مغزها و نیروی ماهر، تشدید شده است و سرمایه‌گذاری خارجی هم عملا وجود ندارد. تلاش دولت روحانی برای گرفتن وام پنج میلیارد دلاری از صندوق بین‌المللی پول به اسم مقابله با کرونا هم به جایی نرسید. مردم دیگر اوراق قرضه دولت ورشکسته را نمی‌خرند و حتی دولت‌های نزدیک به جمهوری اسلامی ایران مثل روسیه و چین و عراق هم حدود ۲۰ میلیارد دلار درآمد ایران از صادرات به این کشورها را آزاد نمی‌کنند. طرح مالیات از خانه‌های خالی (که اکثرا در اختیار قشر حاکم و موسسه‌های دولتی و بانک‌ها است) برای کسب درآمد بیشتر نیز به بن‌بست خورده است.
از طرفی، قطع یا کاهش سرازیر کردن دلار و یورو به جیب حوثی‌ها، حزب‌الله لبنان، حشد الشعبی، رژیم اسد و کاهش خرید موشک از کره شمالی و چین یا توقف برنامه اتمی پرهزینه هم روی میز جمهوری اسلامی ایران نیست؛ بالاخره نمی‌توان حوثی‌ها را بدون موشک گذاشت یا اعضای حزب‌الله لبنان را بدون حقوق ماهانه رها کرد. طرح گرفتن مالیات بیشتر از مردم عادی با تورمی که وجود دارد، نیز عملی نیست. از قشر حاکم وفادار و برخوردار نیز مالیات بیشتری نخواهند گرفت، چون به حضور آن‌ها در صحنه برای نمایش مردمی بودن نیاز دارند.
با توجه به داده‌های فوق، اگر شما به جای دولت جمهوری اسلامی ایران بودید، برای تامین بودجه و پرداخت هزینه‌ها و حقوق‌های جاری چه می‌کردید؟
بیشتر بخوانید...
🖋دیدگاهی از مجید محمدی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment