... یک روز هم خواهد آمد که هیچ پرنده‌ای بی آشیان نماند، که هیچ درختی، شاخه‌هایش را آتشکوب دستان تاول زده‌ی مهربانی نکند، که آسمان آبی باشد که زمین، خانه‌ی مشترک من و سرگین‌گردانی چاق شود؛ تا آن‌روز لطفا بمانید... نکند عکسها، یکی یکی از جغرافیا و جانورشناسی و بوم شناسی ، به تاریخ کوچ کنند! ما هنوز راه‌های بسیار برای رفتن و زیبایی‌های بسیار برای دیدن داریم! دوازدهم تیرماه ۱۴۰۰ بهاره قادری
