*_عصیان ریشه‌دار_* حاصل بررسی شصت مجموعه‌ی شعر از پانزده شاعر زن ایرانی در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۹۰ است. این کتاب که از معدود پژوهش‌های ایرانی در حوزه‌ی مطالعات ادبیات و جنسیت است، کوششی است برای دستیابی به ویژگی‌های متمایزکننده‌ی زبان شعری زنان که یا براثر موقعیت انفعالی زنان در زبان شکل می‌گیرد یا براثر کوشش برای رهایی از سلطه‌ی زبان مردانه. شناخت این ویژگی‌ها به این دلیل مهم است که درست مقابل بوطیقای خنثی‌نگری می‌ایستد که مخالف زنانه دیدن ادبیات است و بر عامل مثبت زنانگی در تجربه‌ی ادبی تأکید می‌کند. نگرش خنثی‌نگر درصدد است از نوشته‌های زنان، جهان‌شمولی کاذب طلب کند و با قرار دادن آن‌ها در ساختاری هم‌ارز با آثار خلق‌شده توسط مردان، این حقیقت را نادیده بگیرد که فاعل مونث، در درون زبان، امکان تخیل بدون جنسیت را ندارد. از این‌رو شناخت این ویژگی‌ها و برجسته کردن آن‌ها برای انسجام سنت ادبی و زیبایی‌شناسی زنانه گامی ضروری است.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment