آیم چو چنگ اندر خروش، چون زخم بر من می‌زنند
این مردمان رنگ رنگ این دشمنان نابکار

امشب نگار سرکشم دزدیده قلب آتشم
آتشفشان خامشم، تصویرِ سرد کوهسار

ای وای بر سوته‌دلان و عاشقان بی‌نشان
متروکه‌های بین راه، ویرانه‌های شادخوار

آتش زنید بر خانه‌ام این جسم را بی‌جان کنید
خاکسترم بر باده‌ها، تندیس من مردانه‌وار

🔰 #سمفونی_مردگان

🔰 #عباس_معروفی

@PhilosophyCafe ♨️