این اصطلاح بسیار غلط انداز و گمراه کننده است. اغلب کسانی که به فروش تن و جسم خود مشغولند در حقیقت نتیجه عوامل و شرایط شخصی، خانوادگی و اجتماعی و حتا مشکلات روحی روانی بیشماری هستند. هرگز باور نکنید که شخصی چه از جامعه ال جی بی تی و چه هتروسکشوال این کار را با میل و رضایت و رغبت به عنوان شغل خویش اختیار کرده است. اکثر افرادی که به فروش تن خوبش مشغولند معمولن یک یا چند آدم قلدر خطرناک دور ‌برشون هست که مدام این افراد را مورد تهدید و رعب قرار می دهند. یعنی اگر این باند فحشا نبود شاید ۹۹ درصد تن فروشان هرگز وارد چنین دامی نمی شدند. وقتی می گید کارگر جنسی در واقع به شبکه پیچیده و خطرناکی از کار چاق کنان، دزدان و دام پهن کنان و مافیای مواد مخدری که این افراد جوان را به منظور کسب درآمد به دام می اندازند، چهره ای قانونی و شریف می بخشید. این یکی از اشتباهات بزرگ فمینیستهای مدرنه که با این نوع برچسب ها راه را برای درک پدیده تن فروشی و مشکلات و ناملایمات تحمیل شده بر کسانی که عمومن به اجبار از این روش برای امرار معاش و ادامه حیات استفاده می کنند را سد می کنند. یعنی با اختراع این نوع اصطلاحات به جای نگاه کردن به ریشه های جنین مسایلی، در صدد عادی سازی آن هستند. که همین خودش کاری بس خطرناک‌تر است. اکثر کسانی که به تن فروشی مشغولند معمولن مورد تعرض و تهدید و تحقیر سودجویان و کاسبکاران این مثلن « شغل» قرار می گیرند. این چه جور شعایست که با به رسمیت شناختمش در حقیقت تمام آن آزارها و اذیت ها نیز غسل تعمید بر سرش ریخته می شود! . هر چیزی که مدرن است، ضرورتن که برای سلامت فرد یا جامعه هم روا نیست! به جای اختراع این جور اسامی و اصطلاحات من دراوردی بی معنا باید به ریشه ها پرداخت و اینکه چه عواملی سبب می شود فردی از افراد جامعه به جای پروردن و ارایه استعدادها و پتانسیلهای واقعی خود، مجبور می شود در شرایطی خطرناک که نهایتن منجر به هتک حرمت و هویت انسانی اش می شود، این ریسک را می پذیرد که همچو وسیله ای و سوژه ای مورد استفاده و یا سو استفاده مردان و زنان و باندهایی شود که هستی اش را به پشیزی هم نمی گیرند. بیایید سوراخ دعا را گم نکنید و به جای پنهان کردن مشکلات اساسی در پشت الفاظ مدرن و مساوات طلبانه، با خود موضوع در تمام ابعاد واقعی اش رودررو شویم.