در سال ۱۹۶۰، «دیوید لاتیمر»، مهندس برق انگلیسی، مقداری کمپوست، حدود یک‌چهارم پینت آب و یک نهال کوچک «برگ‌بیدی» را داخل یک بطری شیشه‌ای ۱۰ گالنی قرار داد. او با استفاده از یک تکه سیم، گیاه را از دهانه باریک بطری به داخل هدایت کرد و سپس درِ بطری را بست.

@Gerdoo_mag

لاتیمر تنها یک‌بار در سال ۱۹۷۲ بطری را باز کرد تا مقداری آب به آن اضافه کند. از آن زمان تاکنون، این باغچه کاملاً بسته باقی مانده و بیش از نیم قرن بدون آبیاری بیشتر یا ورود هوای بیرون زنده مانده است.

این سیستم به این دلیل کار می‌کند که تقریباً تمام چیزهایی که گیاه به آن نیاز دارد داخل بطری وجود دارد. نور خورشید از شیشه عبور می‌کند و انرژی لازم برای فتوسنتز را فراهم می‌کند. آب از خاک و برگ‌ها تبخیر می‌شود، به‌صورت قطرات روی شیشه می‌نشیند و در نهایت مانند یک باران کوچک دوباره به خاک برمی‌گردد.

گیاه هنگام فتوسنتز دی‌اکسیدکربن جذب و اکسیژن آزاد می‌کند. همچنین طی تنفس، اکسیژن مصرف کرده و دی‌اکسیدکربن آزاد می‌کند. در همین حال، باکتری‌های موجود در خاک برگ‌های مرده و سایر مواد آلی را تجزیه می‌کنند و مواد مغذی را دوباره به خاک بازمی‌گردانند تا گیاه بتواند از آن‌ها برای رشد استفاده کند.

بنابراین این بطری از نظر ورود مواد جدید یک سیستم بسته است، اما کاملاً مستقل نیست؛ زیرا همچنان به نور خورشید از بیرون نیاز دارد. گفته می‌شود لاتیمر بطری را کنار پنجره نگه می‌داشت و گاهی آن را می‌چرخاند تا گیاه از جهات مختلف نور نسبتاً یکسانی دریافت کند.

@Gerdoo_mag

دانستنی جالب: گیاه برگ‌بیدی از جنس Tradescantia است و برای تراریوم بسیار مناسب است؛ زیرا محیط‌های مرطوب را به‌خوبی تحمل می‌کند و حتی از قلمه‌های کوچک نیز به‌راحتی رشد می‌کند.

Comments

Be the first to add a comment