بررسی جوابیه معاونت تحقیقات وزارت بهداشت به ادعاهای دکتر علویان (۲)
در قسمتی از این جوابیه می خوانیم که: «این کاهش رشد علمی دغدغه رهبری بود. هیچگاه علوم پزشکی ایران در منطقه اول نبوده؛ اما از سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ برای اولین بار علوم پزشکی کشور از لحاظ تعداد مقالات و استنادات در منطقه اول است و این تازه در سایه تحریمها رخ داده است.»
این عبارت مبهم و نادرست به نظر می رسد چرا که بر اساس Scimago، رتبه ایران از نظر تعداد مقالات علوم پزشکی در خاورمیانه بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ همواره دوم بوده است و تنها در ۲۰۱۸ ایران موفق به کسب رتبه ی اول شده است. از طرفی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸، ایران رتبه سوم را داشته است. در نتیجه حالا که در جوابیه بحث دولت پیش کشیده شده است می توان گفت در دوران احمدی نژاد هم رتبه مقالات پزشکی ایران از سوم به دوم رسیده و در ادامه در دولت کنونی در ۲۰۱۸ (ونه در ۲۰۱۷) از دوم به اول رسیده است.
هر چند که ایران از نظر تعداد ارجاعات مقالات پزشکی منتشر شده در ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در منطقه در رتبه اول قرار دارد، اما اولا این نکته را باید مدنظر داشت که میزان خودارجاعی ایران هم در رتبه اول قرار دارد. در ضمن با توجه به میزان کسب ارجاع توسط این مقالات برای کشورهای مختلف در سالهای بعد ممکن است این رتبه هم دستخوش تغییر قرار بگیرد و در اخر این که هنوز در مجموع سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۸ ترکیه رتبه اول ارجاعات در پزشکی در منطقه را دارد. به عبارتی در علوم پزشکی تعداد ارجاعات ترکیه در کل نزدیک به دو برابر ایران است. شاخص های علم سنجی را باید درست و به جا در کنار هم ذکر کرد وگرنه ذکر یک مورد از آنها می تواند منجر به گمراهی خواننده شود.