نمیدانم چه بگویم ، از دشمن که دشمنی میکند نباید نالید، از مردمی که در مرگ تو شاد شدن ناله کنم ، هیچ کس نمیداند هیچ کس نمیداند حال دخترانی که تو در یک عملیات شهادت طلبانه با رفتن داخل داعش و آزاد کردن ناموس که زیر دست پای داعش له شده بود . سردار تو میتوانستی بجای بیابانها در شمال تهران در کاخ یا در استخر فرح یا در باغ لواسون خوش گذرانی کنی و دستور دهی مافیای زیر دست خود نفشه عملیاتی برای سرگرمی مردم ایران انجام دهند مثل آنچه آقازاده های بی درد میکنن تو باید در انگلیس درس میخواندی و دکترا میگرفتی و اختلاس میکردی تا ایران در مرک تو عزا دار میشد و دنبال قاتل تو میگشت و پاداش خوش گذرانی هات میگرفتی ، نه در بیابانهای که رفتی تا از بیگانه های بی گناه دفاع کنی مرگ هر اختلاس گری برای عده ای از مردم تلخ و مرک تو برایشان شیرین شد و امروز من فقط بخاطر آن دخترانی ناراحتم که تو شخصا وارد داعش شدی و سوار کامیون کردی و گفتی دستور رئیس داعش است که آنها را بفرستی جای دیگری و آنها را به خانه هایشان برگرداندی . روحت شاد سردار که حتی تکه شدنت باوری را عوض نکرد و تو نیز چون خیلی از شهدا هستی