آرژانتین و دموکراسی
پیش از سال ۱۹۱۴، آرژانتین، پنجاه سال رشد اقتصادی بالا را تجربه کرد. این کشور در آن زمان، توسط معدودی نخبگان که در صادرات کشاورزی سرمایه‌گذاری کرده بودند، اداره میشد. اقتصاد این کشور بواسطه صادرات گوشت گاو، پوست و حبوبات در جریانِ افزایش قیمت‌های جهانی این محصولات، رشد یافت. در آن دوران، آرژانتین یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بود که معتبرترین سرمایه‌گذاران بین‌المللی و پویاترین مهاجران اروپایی را به سوی خویش می‌کشاند.
اما از زمان به قدرت رسیدن پرون در دهه ۱۹۴۰، آرژانتینِ دموکراتیک، تحت سلطه حزب سیاسی پرونیست قرار گرفت. او توده‌ها را علیه دشمنان داخلی و خارجی بسیج کرد و همهء کاسه‌کوزه‌ها را بر سر آنها می‌شکست. پرون بر دوش توده‌ها سوار شد و به قدرت رسید و هم محبوب آنان بود. پرونیست‌ها برای خرید رای، وعدهء قراردادها و شغل‌های دولتی میدادند. در حقیقت دموکراسی توده‌ها برقرار شد و همزمان رونق، ثبات و اعتبار اقتصادی آرژانتین از بین رفت. آرژانتین دارای انتخابات شد و پرون از این طریق قدرت را بدست گرفت، اما باز هم حقوق مالکیت را زیر پا می‌گذاشت و اموال شهروندان را از آنان سلب میکرد. پرون تنها ده سال بر آرژانتین حکومت کرد اما میراث و مکتبِ او، ایالات متحدهء آمریکایِ لاتین را به فلاکت و نکبتی ابدی دچار ساخت.
آرژانتینِ دموکراتیکِ امروز، بسیار فقیرتر، نکبت‌تر و بی‌ثبات‌تر از آرژانتینِ غیردموکراتیک اما ثروتمند در نیم قرن منتهی به جنگ اول جهانی است. پرون منادی عدالت اجتماعی و توسعه صنعتی در کشور خود بود. او محبوبِ مردم آرژانتین است و توده او را همچون یک اسطوره می‌پرستد. او استراتژی جایگزینی واردات و حمایت از صنایع داخلی را در پیش گرفت. کشاورزی آرژانتین را نابود کرد و خدمات دولتی را گسترش داد. پرونیسم همچنان در آمریکای لاتین و در میان توده طرفداران فراوان دارد و تنها یکی از شاگردان مکتب فاشیستی-پوپولیستی آن، هوگو چاوز، رئیس جمهور سابق ونزوئلاست.
✅ @karkhone
پیش از سال ۱۹۱۴، آرژانتین، پنجاه سال رشد اقتصادی بالا را تجربه کرد. این کشور در آن زمان، توسط معدودی نخبگان که در صادرات کشاورزی سرمایه‌گذاری کرده بودند، اداره میشد. اقتصاد این کشور بواسطه صادرات گوشت گاو، پوست و حبوبات در جریانِ افزایش قیمت‌های جهانی این محصولات، رشد یافت. در آن دوران، آرژانتین یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بود که معتبرترین سرمایه‌گذاران بین‌المللی و پویاترین مهاجران اروپایی را به سوی خویش می‌کشاند.
اما از زمان به قدرت رسیدن پرون در دهه ۱۹۴۰، آرژانتینِ دموکراتیک، تحت سلطه حزب سیاسی پرونیست قرار گرفت. او توده‌ها را علیه دشمنان داخلی و خارجی بسیج کرد و همهء کاسه‌کوزه‌ها را بر سر آنها می‌شکست. پرون بر دوش توده‌ها سوار شد و به قدرت رسید و هم محبوب آنان بود. پرونیست‌ها برای خرید رای، وعدهء قراردادها و شغل‌های دولتی میدادند. در حقیقت دموکراسی توده‌ها برقرار شد و همزمان رونق، ثبات و اعتبار اقتصادی آرژانتین از بین رفت. آرژانتین دارای انتخابات شد و پرون از این طریق قدرت را بدست گرفت، اما باز هم حقوق مالکیت را زیر پا می‌گذاشت و اموال شهروندان را از آنان سلب میکرد. پرون تنها ده سال بر آرژانتین حکومت کرد اما میراث و مکتبِ او، ایالات متحدهء آمریکایِ لاتین را به فلاکت و نکبتی ابدی دچار ساخت.
آرژانتینِ دموکراتیکِ امروز، بسیار فقیرتر، نکبت‌تر و بی‌ثبات‌تر از آرژانتینِ غیردموکراتیک اما ثروتمند در نیم قرن منتهی به جنگ اول جهانی است. پرون منادی عدالت اجتماعی و توسعه صنعتی در کشور خود بود. او محبوبِ مردم آرژانتین است و توده او را همچون یک اسطوره می‌پرستد. او استراتژی جایگزینی واردات و حمایت از صنایع داخلی را در پیش گرفت. کشاورزی آرژانتین را نابود کرد و خدمات دولتی را گسترش داد. پرونیسم همچنان در آمریکای لاتین و در میان توده طرفداران فراوان دارد و تنها یکی از شاگردان مکتب فاشیستی-پوپولیستی آن، هوگو چاوز، رئیس جمهور سابق ونزوئلاست.
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment