This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌 وحشت استبداد
باید از نو به غزل اندیشید
داغدار‌است دل مردم شهر
کوه البرز فرو رفته به گِل
جام جم پر شده یک‌سر از زهر
خسته از حادثه‌های تکرار
دورم از دل خوشی و از شادی
وحشت از خاطرهٔ استبداد
کُشته در من هوس آزادی
جای پای تبر تشنه به خون
مانده روی بدن نیلوفر
تن هر برگ درختی لرزان
لاله پر خون و شقایق پرپر
مزرعه خشک چنان هامون است
آب از کوه و کمر جاری نیست
لب هر باغچه خشک است ولی
آسمان در صدد یاری نیست
همهٔ غصّه ولی این‌ها نیست
دردها از من و ما شد آغاز
هم‌وطن! خوب ببندیش چرا
مام میهن شده با غم دم‌ساز؟
باید از نو همه بر پاخیزیم
دل بر این خاک کهن بسپاریم
نور را آینه باشیم و به عقل
پای بر ظلم و ستم بگذاریم
شعر و خوانش / علی رضا جعفری
@SepehrAzadi
باید از نو به غزل اندیشید
داغدار‌است دل مردم شهر
کوه البرز فرو رفته به گِل
جام جم پر شده یک‌سر از زهر
خسته از حادثه‌های تکرار
دورم از دل خوشی و از شادی
وحشت از خاطرهٔ استبداد
کُشته در من هوس آزادی
جای پای تبر تشنه به خون
مانده روی بدن نیلوفر
تن هر برگ درختی لرزان
لاله پر خون و شقایق پرپر
مزرعه خشک چنان هامون است
آب از کوه و کمر جاری نیست
لب هر باغچه خشک است ولی
آسمان در صدد یاری نیست
همهٔ غصّه ولی این‌ها نیست
دردها از من و ما شد آغاز
هم‌وطن! خوب ببندیش چرا
مام میهن شده با غم دم‌ساز؟
باید از نو همه بر پاخیزیم
دل بر این خاک کهن بسپاریم
نور را آینه باشیم و به عقل
پای بر ظلم و ستم بگذاریم
شعر و خوانش / علی رضا جعفری
@SepehrAzadi
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment