«سال پنجم ابتدایی در یکی از شهرک‌های نظامی زندگی می‌کردیم. معلم یک پایه‌ دیگه که به شدت آدم سختگیری بود اگر می‌دید یک تار موهات بیرونه باهات برخورد فیزیکی می‌کرد. اما بدترین تجربه‌ام مربوط به نماز اجباری بود که اگر سر تایمش تو نمازخونه نبودی می‌اومد بیرون و از موهات می‌گرفت و با تحقیر زیاد می‌برد نمازخونه. اکثر بچه‌ها برای فرار از نمازخوندن یا مکبّر می‌شدن و یا می‌گفتن عذر شرعی دارن. من اون موقع‌ها نمی‌دونستم پریود و یا عذر شرعی چیه و فقط شنیده بودم، اما یک بار گفتم ببخشید عذر شرعی دارم. باور کنید به زور منو می‌کشوند جلوی دفتر می‌گفت دروغ می‌گی ثابت کن. واقعا نمی‌دونستم چه جوری باید ثابت کنم. آخر سر هم با کتک و گریه و البته توهین بسیار زیاد برد تو نمازخونه مجبورم کرد نماز بخونم. اکثرا هم بچه‌ها رو علیه هم می‌کرد. مثلا می‌گفت فلانی رو ببین نماز نمی‌خونه، دختر خوبی نیست، باهاش نگردید، یا دوتایی برید بگیرید بیاریدش سر نماز».

آنچه خواندید تجربه یکی از مخاطبان بود از دوران مدرسه و نظام آموزشی ایدئولوژیک.

به نظر شما شهروندان و پدران و مادران در مقابل چنین وضعیتی و برای دفاع از فرزندان خود چه باید انجام دهند؟

لطفا دیدگاه خود را در میان بگذارید.

#یاری_مدنی_توانا #آموزش_ایدئولوژیک #جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech