📕دربرابر استبداد(#بیست_درس_قرن_بیستم)
🖌 تیموتی اسنایدر
ترجمه: بابک واحدی
انتشارات: نشرگمان
#درس_نهم
۹. با زبانتان مهربان باشید از تکرار جملاتی که همه می گویند خودداری کنید. به شیوه بیانی خاص خودتان فکر کنید، حتی اگر برای بیان آن چیزی باشد که فکر می کنید همه میگویند. سعی کنید خودتان را از اینترنت دور کنید. کتاب بخوانید.
ویکتور کلمپرر محقق ادبی، با دانش زبان شناختیاش برابر پروپاگاندای نازی ایستاد. او پی برده بود که چطور هیتلر در ادبیات و واژگانش اپوزیسیون مشروع را کنار میزند؛ مردم همواره به معنای بعضی مردم بود و نه باقی، رویارویی همیشه به معنای نزاع است، و هر تلاش مردمان آزاد برای درک متفاوت جهان به معنای توهین به رهبر.
سیاستمداران زمانه ما کلیشههایشان را به خورد تلویزیون میدهند؛ آنجایی که همه این کلیشهها را تکرار میکنند، حتی کسانی که میخواهند از در مخالفت درآیند.
بیش از نیم قرن پیش رمانهای کلاسیکی که تمامیتخواهی را توصیف میکردند، هشدار می دادند و ما را برحذر میداشتند از سلطه تصاویر و صفحه های متحرک، سرکوب کتابها، تهدید و فقر دایره واژگان و دشواری اندیشیدنی که در پی اینها میآمد.
در رمان فارنهایت ۴۵۱ شهروندان نشستهاند به تلویزیونهای هوشمندشان خیره شدهاند و آتشنشانان به دنبال کتابها میگردند و به آتش میکشند. در رمان ۱۹۸۴، کتاب قدغن است و تلویزیون دو طرفه است، تا حکومت بتواند همیشه شهروندان را زیر نظر داشته باشد. در این کتاب زبان رسانه تصویری به شدت محدود و مقید است، تا مفاهیمی که مردم برای تفکر درباره وضع موجود، یادآوری گذشته و تصور آینده نیاز دارند از آنها گرفته شود. یکی از پروژههای رژیم تحدیدِ هر چه بیشتر زبان است و این کار را از طریق حذف کلمات از واژهنامههای رسمی انجام میدهد.
وقتی همان واژهها و جملههای هر روزِ رسانهها را تکرار میکنیم، فقدانِ یک چارچوب بزرگتر را پذیرفتهایم. داشتن چارچوبِ فکری بزرگتر مستلزم مفاهیم بیشتر است و داشتن مفاهیم بیشتر هم مستلزم خواندن. پس نمایشگرها را کنار بگذارید و اطراف تان را پر کنید از کتاب
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing