۲۶ ژوئیه از یونسکو #روز_جهانی_حفاظت_از_اکوسیستمهای_مانگرو نام گرفته که در معرض نابودی اند.
گزارش وضعیت جنگل های حرا در جهان نشان می دهد که 8183 کیلومتر مربع از مانگروها در سطح جهانی قابل ترمیم اند. بازسازی نیمی از این حرا زیستگاهی را ایجاد می کند که سالانه بیش از 25 میلیارد ماهی و صدف مهم تجاری تولید می کند و به حمایت از 4.1 میلیون ماهیگیر در مقیاس کوچک و جوامع بی شماری که برای امرار معاش خود به حرا متکی هستند، ادامه می دهد. با احیای آن قسمت از جنگلها که از سال 1996 از بین رفته اند می توان معادل 1.27 گیگاتن کربن را حفظ کرد و همچنین خسارات ناشی از طوفان ها وخطر سیل را برای حدود 15 میلیون نفر در سال کاهش داد.
نیاز به مرمت فوری و موثر کاملا ضروری است و در این جهت پلتفرم Global Mangrove Alliance launches the Mangrove Restoration Tracker Tool (MRTT به عنوان یک ابزار در دسترس معرفی شده تا با با شناسایی و ردیابی فعالیتهای بازسازی حرا در گذشته، حال و آینده، بهطور قابل توجهی از بهره برداری کرد. این نقشه راه بر رویکردهای احیای فراگیر و بومشناختی حرا نسبت به کاشت انبوه درختان تأکید میکند، زیرا حراهایی که به این روش بازسازی میشوند عموماً زنده میمانند و بسیار بهتر عمل میکنند. این پلتفرم که توسط دانشگاه کمبریج ساخته و مدیریت می شود نوعی اتحاد جهانی حرا با همکاری 80 کارشناس، دانشمند و متخصص حفاظت از سرتاسر جهان توسعه یافته است، دارای ساختاری انعطافپذیر است که برای جمعآوری دادههای میدانی لازم برای احیای زیستمحیطی و اجتماعی-اقتصادی جنگلهای حرا پوشش میدهند، مناسب خواهد بود.
سه مولفه حیاتی برای گزارش دهی در طول عمر پروژه وجود دارد:
1. خط پایه سایت قبل از بازسازی
2. مداخلات مرمتی
3. نظارت پس از بازسازی.
MRTT
ورودی های متعدد و مداوم را در خود جای می دهد. هر بخش شامل چندین سؤال با پاسخ های چند گزینه ای است، با این هدف که ارائه دهندگان داده بتوانند به سرعت و در عین حال جامع پروژه خود را توصیف کنند.
این به این معنی است که جامعه حفاظتی قادر خواهد بود چگونگی انجام اقدامات خاص حفاظتی منجر که به نتایجی برای تنوع زیستی، انعطاف پذیری حرا، اثربخشی مدیریت، جوامع و حکومت می شود را ثبت نماید و در اختیار داشتن این نتایج به بهبود اجرای حفاظت از حرا و ایجاد جامعه ای برای حمایت از پروژه های موثرتر احیای حرا کمک میکند.
قابل ذکر است که جنگلهای حرا در ایران در سه استان هرمزگان، سیستان و بلوچستان و بوشهر پراکنده اند و به شدت در معرض خطر آلودگی و تصرف و نابودی اند. به دلیل عدم شناخت سیاستگذاران و برنامه ریزان در استانهای ساحلی؛ جنگلهای حرا با کمترین بهرهبرداری اجتماعی - اقتصادی به نفع جوامع محلی با اقدامات محافظتی - مشارکتی در معرض تخریبند.
بعنوان مثال در استان بوشهر بخشی از جنگلهای حرا به دلیل واگذاری جهت حوضچه های میگو و با وجود اعتراض شدید مردم محلی؛ با حمایت مسئولان به بهانه اشتغال زایی و تولید توسط یک سرمایه دار محلی تخریب گردید!!
🆔@ruralwomenissues