قطعا دونالد ترامپ شخص ایدهآل و مورد پسند لیبرالها نیست چرا که در بحران کرونا حجم زیادی از نقدینگی را به اقتصاد تزریق کرد و همچنین بودجه ارتش را افزایش داد ولی باید به ترامپ و امثالهم به عنوان یک پدیده نگاه کرد. ترامپ با اینکه سیاستمداری حرفهای نبود اما کارهای مهمی در طی دورهء چهار ساله اش انجام داده که به لحاظ مدنی و اقتصادی در خور توجه است: ترامپ حمایتهای دولتی از همجنسگرایان را برداشت. قانون سوسیالیستی اوباماکر را لغو کرد. معاهده بینالمللی پاریس را نپذیرفت. چند قانون مهم و اساسی برای حمایت از مالکیت اسلحههای پیشرفته تنظیم کرد. بودجههای دولت فدرال در حمایت از ایالات کمدرآمدی مثل میسیسیپی را به شدت کاهش داد و به کنایه گفت تا پی کارشان بروند، او باراک حسین اوباما نیست که سر کیسه را بیخود برایشان شُل کند. بودجههای دولتی برای حمایت از سقط جنین را به طور تمام و کمال قطع کرد. آمریکا را از سازمان بهداشت جهانی، حیات خلوت حکومت کمونیستی چین خارج کرد. میزان مالیات را تا جایی که توانست کاهش داد و واقعا به دنبال حداقلیترین میزان ممکن برای پرداخت مالیات بود که قاضی تازه درگذشته دیوان عالی یعنی گیزنبرگ به آن رای منفی داده بود. خیلی از قوانین و ضوابط دست و پاگیر دولتی برای کسب و کار را کاهش داد، و بطور ویژه حامی نهاد خانواده بود و از همه مهمتر گفتمان پاکیزگی سیاسی، که از مصادیق مارکسیسم فرهنگی است را به چالش کشید.
حرفایی مثل:
افزایش مالیات ثروتمندان
از ثروتمندان میگیریم به فقرا میدهیم
بهداشت و درمان رایگان فراهم میکنیم
و کلی شعار که فقط در عمل برای اراده یک خانواده شاید به جواب برسه و نه یک کشور
دنیا تحمل یک چنین کوته فکرها را نداره.