فرّه ایزدی چیست؟

در ویدیویی که  «در باب سلطنت مشروطه‌ی انتخابیِ سکولار» منتشر شده، از فرّه ایزدی سخن به میان آمده، لیکن تعریفی از آن ارائه نشده است.

به گمان من،  «فرّه ایزدی»، بارقه‌ای از صفات و نور خداوندی است که در برخی افراد تجلی می‌یابد. فرّه ایزدی چیزی شبیه آیت‌الله برای اعراب است! اما این کجا و آن کجا؟!

فرق است بین دو عبارت  «فرّه ایزدی» و  «آیت‌الله»! این تفاوت نه در معنای این دو عبارات که در مفهوم  «الله» و  «ایزد» نهفته است.!

«الله» برای اعراب، خداوندی است که هرچند آفرینش جهان و مافیهایش، از جمله انسان، به او نسبت داده می‌شود؛ اما او بشدت مابین بنده‌‌هایش فرق می‌گذارد و آنها را به دو دسته‌ی مؤمن و کافر تقسیم می‌کند و مؤمنان را تشويق به کشتن کافران می‌کند و....؛ در حالی که از نظر  «ایزد»، تمام انسان‌ها یکسان هستند.

به همین ترتیب، آیت‌الله‌ها به مانند خدایشان، مردمان را به دو دسته‌ی مؤمن و کافر تقسیم می‌کنند، ولی بعکس، همه‌ی مردم در نظر کسی که فرّه ایزدی داشته باشد، یکسانند.

یکی از مهمترین صفات خوب الله و ایزد، بی‌نیازی است؛ اما آیت‌الله‌ها، نه تنها فاقد این صفت نیستند، بلکه بعکس آز و ولع آنها اظهرمن‌الشمس است (سلطان شکر، لاستیک و... تنها شایسته آیت‌الله‌ها، بخصوص از نوع عظمای آن است).
در مقابل، بی‌نیازی، یکی از صفات کسی است که دارای فرّه ایزدی باشد.

به همین ترتیب افرادی که فرّه ایزدی دارند، دارای تمام صفات نیک خداوندی می‌باشند.

به همین جهت در گفتگوی مذکور، یکی از صفات بارز پادشاه را داشتن فرّه ایزدی می‌دانند. پادشاهی اینچنین، اولا بی‌نیاز است و بقول معروف، چشم و دل سیر؛ و ثانیا همه‌ی مردم در نظر او یکسانند و هیچ‌کس بر دیگری برتری ندارد.

متاسفانه ملت ایران در سال ۵٧، حکومت را از پادشاهی که دارای فرّه ایزدی بود گرفتند و آن را به آیت‌الله‌هایی واگذار کردند که نه تنها فاقد صفات و نشانه‌های خداوندی هستند بلکه بعکس، دارای تمام رذیلت‌های شیطانی می‌باشند.

ایمان علیپور
١٢ فروردین ١۴٠۴