Подшо ҳарамидаги севимли канизагига маълум муддат ичида муҳташам сарой қуриб беришга ваъда қилибди. Айтган пайтига озгина қолганда қаттиқ ёмғир ёғиб йўллар ювлиби кетиб,қурилиш учун қўшни вилоятда ташиладиган ғишт келмай қолибди. Шунда подшо барча амалдорлару-ҳокимларни чақириб қандай бўлмасин ғиштни етказиб беришни амр қилибди. Улар ўз навбатида филларда юк ташувчи филбонга сиёсат қилишиб, уни экинларни устидан юришга мажбур қилишибди. Бундан ғазабланган, экинлари топталган деҳқонлар ғалаён кўтариб подшони олодига боришибди. Ғалаёндан талвасага тушган подшо филбонни маҳкамага тортишга амр қилибди. Қози филбондан сўрабди. Нега экинларни пайҳон қилдинг. Филбон жавоб берибди. Менга подшо номидан сиёсат қилишиб шунга мажбур қилишди. Шунда қози унга, сенга фалон кун муҳлат сиёсатни оёқ-қўлидан боғлаб олиб келасан, жазога тортамиз. Бўлмаса ўзинг жазога тортиласан дебди. Ва охир оқибатда сиёсат эмас, филбон жазога тортилибди...