نه اشخاص نه کلیساها و نه حتی دولت به بهانه دین، حق تجاوز به حقوق مدنی و مواهب دنیوی دیگران را ندارند. کسانی که نظر دیگری دارند، اگر با خود تامل کنند، به خوبی درخواهند یافت که کاشتن بذر نفاق و جنگ آنقدر زیان‌بار است و دشمنی‌های بی‌پایان و حتی کشتارهایی که از این طریق برای بشر به ارمغان می‌آورند، چقدر مخرب و خطرناک است.
تا این اعتقاد حاکم باشد که حکومت موهبتی الهی‌ست و دین می‌بایست به زور اسلحه دست یابد، هیچ صلح و امنیتی و هیچ دوستی و مساعدت عمومی در میان آدمیان پا نمی‌گیرد و دوام نمی‌یابد.
بیایید بینیم که عمل به تساهل چه چیزهایی را از کسانی که به دلیل برخی خصوصیات و مناسک مذهبی از دیگران یعنی عوام الناس متمایز و متشخص شده‌اند، می‌طلبد. لفظ عوام لفظی است که صاحبان مناصب مذهبی مایلند، ما را به این نام بنامند.

🖌 جان لاک
📕 نامه‌ای در باب تساهل

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing