یکی از فانتزی های جماعتی در تبریز طرح کردن شعر سهند قراچورلو، برای امام خمینی ره به بهانه ۱۲ بهمن است. خطاب به این دوستان باید گفت:

سهند قراچورلو شاعری کمونیست، ملحد و به شدت ضد اسلام بود که حتی اشعاری در تمسخر پیامبر ص و قرآن کریم دارد. یعنی مرتکب سب النبی شده است. شعر چنین فردی برای امام خمینی ره را باید در چهارچوب نفاق سازمانی توده ای ها و کمونیست ها در ابتدای انقلاب اسلامی ارزیابی کرد. در آن دوران حزب توده نیز تیپ خط امامی گرفته بود؛ آنچنانکه مجله توفیق برای تمسخر این نفاق، کیانوری رهبر این حزب را آیت الله کیانوری خطاب می کرد.
شوروی معتقد بود انقلاب اسلامی موجب جدایی ایران از اردوگاه غرب شده و به عوامل خود دیکته کرده بود که رویکرد تقرب به جمهوری اسلامی و امام خمینی را در پیش بگیرند تا در اولین فرصت با ورود به نهادهای جمهوری اسلامی حکومت چپ در ایران شکل بگیرد. دقیقا می خواستند همان بلایی را بر سر امام خمینی و انقلاب او بیاورند که پیشتر بر سر میرزا کوچک خان و نهضت جنگل آوردند. امام ره اما تیزبین بود و در نهایت با برخورد قاطع نظام با حزب منحوس توده، این نفوذ ناکام ماند.

فارغ از این مسئله ادبیات این شعر در همان مصرع اول سخیف و کمونیستی ست. شاعر امام را رهبر کوتوله ها خطاب می کند. (کوتله لرین رهبری) ...امام، امام مستضعفین است و کلمه مستضعف هرگز به معنی کوتوله و عقب مانده نیست. مستضعف معنی والایی دارید که بری از این تعابیر نامانوس کمونیستی ست. دوستانی که این تعابیر را ترویج می کنند اگر اندک ایمانی دارند، در اندرون خویشتن بنگرند و زمینه های گرایش خود به ادبیات مارکسیستی را تزکیه کنند.

@zahrdaroo