دشت ارغوان
آه چه شام تیره‌ای، از چه سحر نمی‌شود
دیو سیاه شب چرا جای دگر نمی‌شود؟

سقف سیاه آسمان سوده شده ز اختران
ماه چه، ماه آهنی، این که قمر نمی‌شود

وای ز دشت ارغوان، ریخته خون هر جوان
چشم یکی به ماتم این‌همه تر نمی‌شودا

مادر داغدار من، طعنه تهنیت شنو
بهر تو طعن و تسلیت، گر چه پسر نمی‌شود

کودک بینوای من، گریه مکن برای من
باغ ز گل تهی شده، بلبل زار را بگو:

از چه ز بانگ زاغها، گوش تو کر نمی‌شود
ای تو بهار و باغ من، چشم من و چراغ من

بی‌همگان به‌سر شود، بی‌تو به‌سر نمی‌شود

حمید مصدق

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing