🔘یک» همیشه با «یک» برابر نیست
⬅چرا نباید کار مفید را با ساعت کار سنجید؟
🔺کارلوس کیروش، سرمربی سابق تیم ملی فوتبال میگفت «آدمها زمانی بیشترین بازدهی خود را بروز میدهند که روی آنها سختگیری و فشار وجود داشته باشد». بسیاری از مربیان و کارفرمایان با همین فرمول، نیروی کار در اختیارشان را اداره میکنند تا نتیجه کار برای هر دوطرف به سطح مطلوب برسد.
🔺روش دوم، ایجاد حس رهایی در نیروی کار برای بروز خلاقیت است که هماکنون برخی از شرکتهای حوزه نوآوری بهدلیل ماهیت فعالیت، به سراغ آن میروند تا از حداکثر توان نیروی کار بهرهبرداری کنند. هر دو روش برای یک نتیجه واحد بهکار گرفته میشود که بر پایه «کیفیت» استوار است. زمانی که اصلیترین اصل در فعالیت روزانه یا هر دوره زمانی دیگر، کیفیت انجام کار باشد، میتوان بحث در مورد روشها را به میان کشید اما در اغلب مشاغل ایران هنوز سطح بحث به این مرحله نرسیده است.
🔺اکثر فعالیتهای کیفی در بستر اقتصاد رقابتی شکل میگیرد و توسعه مییابد اما وقتی ساختار دولتی در اقتصاد ریشه دوانده باشد و فساد اداری اجازه شکلگیری فضای رقابتی را ندهد، دیگر نمیتوان از کیفیت کارکرد سخن به میان آورد. نتیجه میشود آمارهای درست یا غلطی که از کار مفید کارمندان دولت و غیردولت اعلام میشود. آمار 22دقیقه کار مفید در روز برای کارمندان دولت یا 74دقیقه کار مفید برای سایر کارکنان، ممکن است درست باشد اما مهمتر از دقیقبودن یا نبودن ارقام، این است که واحد سنجش کار مفید برای کارکنان بر مبنای کمیت محاسبه میشود.
📌ادامه مطلب محمد عدلی/روزنامهنگار را در لینک زیر بخوانید:
newspaper.hamshahri.org/id/79207