ترس با ما چه می‌کند؟

دریانوردانی که یوحنا را به دریا انداختند، تصور میکردند که حضور او باعث طوفانی بود که غرق‌شدن کشتی‌شان را تهدید می‌کرد. به همین ترتیب، ژاپنی‌ها درزمان زلزله توکیو، دست به کشتار کره‌ای‌ها و لیبرال‌ها زدند. زمانی که رومی‌ها در جنگ‌های پونیک پیروز شدند، کارتاژی‌ها متقاعد شده بودند که علت تمام بدبختی‌هایشان به دلیل سهل‌انگاری آن‌ها در پرستش مولوخ بود. مولوخ می‌خواست که کودکان را برایش قربانی کنند و ترجیح می‌داد که کودکان قربانی، از طبقه اشراف باشند؛ اما خانواده‌های اشراف زاده کارتاژی، کودکان طبقه فرومایه را به جای کودکان خودشان قربانی کرده بودند. و گمان می‌کردند که این کار خدا راناخشنود کرده و در بدترین لحظات، حتی اشرافی ترین کودکان در آتش سوزانده شدند. نکته عجیب این است که رومی‌ها علیرغم این اصلاح دموکراتیکی که از طرف دشمنان‌شان صورت گرفته بود، پیروز شدند.

ترس جمعی غریزه جمعی را برمی‌انگیزد و نوعی سنگ دلی نسبت به کسانی که عضوی از این اجتماع نیستند، به وجود می‌آورد. در زمان انقلاب فرانسه، ترس از ارتش خارجی، نوعی وحشت را به وجود آورد. و این ترس وجود دارد که نازی‌ها بر شدت مبارزه‌شان برای نابودی یهودی‌ها بیافزایند.

برتراند راسل در #کتاب "در ستایش شکاکیت" می‌نویسد:
ترس نوعی تمایل به ظلم و ستم‌گری را ایجاد می‌کند و باعث شکل‌گیری عقایدی خرافی می‌شود که به نظر می‌رسد ظلم را موجه می‌سازد.

انتظار رفتاری انسانی و عاقلانه اندیشی، از هیچ فرد، جامعه و یا ملتی تا زمانی که تحت سیطره ترس باشند، وجود نخواهد داشت.

به همین دلیل، بزدل‌ها بیشتر مستعد ظلم و وحشی‌گری و خرافه‌گرایی هستند تا انسان‌‌های شجاع.
منظور من از افراد شجاع کسانی است که از هر لحاظ شجاع هستند نه تنها در رویارویی با مرگ.
چه بسا افرادی هستند که دلیرانه می‌میرند اما، شجاعت این را ندارند که به زبان بیاورند و یا حتی فکر کنند که دلیلی که بخاطرش جانشان را می‌دهند، بی‌ارزش است.
رسوایی برای بیشتر افراد از خود مرگ دردناک‌تر است؛ و برای همین است که تعداد انگشت شماری از افراد هنگام ابراز احساسات در جمع جرات مخالفت با عقیده رایج در اجتماع را دارند.

🤔 با ترس‌هایمان چگونه مواجه می‌شویم؟
چه تجربه‌‌هایی از ترس و پیامدهای این‌گونه‌اش چه در مقیاس فردی و یا در مقیاس جمعی داریم؟
@HosseinGaeeni
#ترس
#یادگیری_از_تجربه
#تفکر_پرسشگرانه