🖋آیا انسان حق دارد از طرد شدن بترسد!؟

👌عده ای می گویند، ترس برای چه؟ اصلا ترس نشانه ضعیف بودن است.
اگر انسان روابط اجتماعی خوبی داشته باشد، از چه باید بترسد!؟
آیا شما هم چنین فکر می کنید و با جمله های فوق موافقید؟
برخی هم می گویند بله، آدمی حق دارد بترسد.
آیا شما مثل این گروه دوم می اندیشید؟
اما پاسخ؛
وقتی به فرایند رشدمان نگاه می کنیم اتفاقی را می بینیم که از نوزادی به بعد همیشه وجود داشته؛
هر زمان کار بدی کردیم، تنبیه شدیم؛
والدین گفتند میری تو اتاقت تا تنبیه بشی
هیچکی دوست نداره
و...
وقتی به سن کودکی می رسیم، سعی می کنیم در گروه های همسالان جذب شویم، راهش را یاد میگیریم، فوتبال را قوی می کنیم تا در فلان تیم مدرسه جذب شویم!
پس آیا تمرینهای مستمر فوتبال صرفا ریشه در استعداد و علاقه خاص به فوتبال دارد!!؟
آیا نمی تواند به دلیل تایید گرفتن در جمع و طرد نشدن باشد؟
وقتی نوجوان می شویم نمادها و ارزشهای گروه های همسالان برای مان معنا پیدا می کند و اصطلاحا "دار و دسته" برای نوجوان مهم می شود تا حدی که به پیروی از گروه می پردازند.
پیروی نکردن معنی طرد شدن دارد!
در جوانی و از زمان وارد دانشگاه شدن به بعد به سبک خاصی رفتار می کنیم لباس می پوشیم و حتی انگار که باید و باید دوستی از جنس مخالف داشته باشیم مگر نه طرز نگاه جامعه احساس نقص را به ما انتقال می دهد و یا خطر پس زده شدن داریم.
حتی بر سر تعداد داشتن روابط می جنگیم و به دروغ متوسل می شویم، چون نباید کم بیاوریم!
و پاسخ نهایی👇

#کلینیک_مشاوره_میرموسوی