▪️سخاوتمندی در خطاپوشی▪️ستگادین | جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱
انسانها هرگز تمام احساسات ما را آشکار نمیکنند.
ما به این سادگیها اولین چیزی را که در یک جلسه به ذهنمان خطور کند به زبان نمیآوریم، یا در ملاقات با کسی به او توهین نمیکنیم. ما میتوانیم به مردم،
فایدهی شککردن را تقدیم کنیم( منفعت، مستلزم شک قبلی است) و قادریم برای طولانیمدت برنامهریزی کنیم.
و با این حال، ما این کار ضروری را بدون فکرکردن به آن یا تلاش برای بهترشدن در آن انجام میدهیم.
وقتی با کسی تعامل داریم، هر دو طرف سود میبرند. و بخش مهمی از مشارکت ما در این تعامل، تمایل ما به خطاپوشی و پنهانکردن احساساتی است که درصورت آشکارشدن، تلاشهای شریکمان را خراب میکند.
در مورد صداقت و رکگویی، حرفهای زیادی برای گفتن وجود دارد. اما خطاپوشی اگر به همهی افراد کمک کند به جایی که لازم است برسند، میتواند ابزار سخاوتمندانهای باشد.
.