قانون اساسی مشروطه متعلق به بیش از یک قرن پیش است. این قانون در زمان خود (دوران بلبشوی حکومت قاجار) بسیار مترقی بود؛ همانطور که قرآن هم در ۱۴۰۰ سال پیش، کتابی بسیار مترقی برای هدایت قوم عرب بیابانگرد بود.
گویی این اصول، اخیرا توسط شورای نگهبان حکومت اسلامی نوشته شدهاند.! حال خمینی چرا با این قانون مخالفت میکرد؛ فقط خودش میداند!
در عصر جدید اما، قانون اساسی باید مبتنی بر چند اصل بنیادین زیر باشد:
✍️ محتوای حکومت در قانون اساسی متبلور است که باید مبتنی بر سه اصل: آزادی، عدالت و مردمسالاری باشد. هیچ قانونی نمیتواند و نباید بر این سه اصل محدودیت اعمال کند. و هیچ اصلی از اصول قانون اساسی نباید با اعلامیه جهانی حقوق بشر مغایرت داشته باشد.
✍️ در قانون اساسی هیچ دین و مذهبی به رسمیت شناخته نمیشود و تمامی ادیان و مذاهب توسط مردم کشورمان مورد احترام قرار خواهند گرفت. مطابق اعلامیه جهانی حقوق بشر، همه افراد در انتخاب دین آزادند و هیچکس را نمی توان به پذیرش دینی مجبور کرد و یا از پذیرش آن منع کرد.
✍️ آزادی بیان بدون هیچ قید و شرطی وجود خواهد داشت و یکی از اصول مهم قانون اساسی آینده ایران خواهد بود. خط قرمزِ آزادی بیان، اهانت به اشخاص است؛ ما البته بر این باوریم که اهانت در فرهنگ اصیل ایرانی وجود ندارد و از اخلاق و کرامت انسانی نیز به دور است.
✍️ سیاست خارجی کشور مبتنی بر دوستی و روابط سیاسی عادلانه، با همهی کشورهای جهان، با ارجحیت منافع ملی ایران خواهد بود.
✍️ عدالت و برابری: همه منابع، درآمدها و بودجهی کشور باید بطور عادلانه صرف تامین رفاه و امنیت مردم ایران شود. ✍️ دادگستری: قوه قضائیه یا دادگستری؛ قوهی کاملاً مستقل و بدون وابستگی به حکومت است و زیر نظر دیوانعالی دادگستری، که از قاضیان با سابقه و خوشنام تشکیل شده، اداره میشود.