سدسازی همه جا، دیپلماسی آب صفر
این روزها گزارش عمکرد سدسازی ها و پروژه های انتقال آب وزارت نیرو را به عنوان سند افتخار رسانه ای می کنند. اما بیایید بگویید در حوزه دیپلماسی آب چه کرده اید؟ دیر نیست روزی که ببینیم همسایه شمالی با پروژه‌های سدسازی ما را فلج کرده است.
بنا بر نظر کارشناسان آب سدسازی های ترکیه به دلیل استیصال آبی نیست بلکه سلطه گری بر منابع با ارزش آب است.
کشور ترکیه دارای وسعتی معادل نصف کشورما ( ۷۸۳۵۶۲ کیلومتر مربع ) و نزولات جوی متوسط بلند مدت سالیانه حدود ۸۰۰میلیمتر ( متوسط بلند مدت کشورما حدود ۲۵۰ میلیمتر می باشد ) یعنی بیش از سه برابر ماست. اگر ضریب متوسط رواناب های حاصله از ان همه نزولات را ۳۵ درصد درنظر بگیریم از مجموع نزولات جویش بیش از۲۲۰میلیارد مترمکعب رواناب بدست خواهد امد که تقریبا دوبرابر رواناب حاصله در کشورما در سالهای نرمال وپر بارش می باشد ،سرانه آب آن برای هر نفر بیش از ۲۵۰۰مترمکعب در مقایسه با ۱۰۰۰ سرانه ما است. بر خلاف کشور ما ابهای زیر زمینی اش هم دچار مشکلات افت سطح ایستابی وبیلان منفی در پهن دشتهایش نشده وذخیره مطمئن برای نسل های اینده کشورشان خواهد بود.
برخلاف ما هیچ نشانه ای از خشکاندن تالاب‌ها و رودهای داخل کشورشان بوسیله سدسازی وجود ندارد.
سدسازی های ترکیه برای ما بسیار خطرناک است اما ما بااز دست دادن منابع آب زیرزمینی مان و سدسازی های بی امان بر روی رودخانه های دائمی دربرابر ترکیه در این مورد خلع سلاح شده ایم.. دریاچه ارومیه را سیاست های حکمرانی آب خشکاند و از آن طرف مخاطره بالقوه ای برای کشور ایجاد نمودند.
اما از طرف دیگر پروژه DAP بلای عظیمی برای دشت مغان و اردبیل است. میزان آب استحصالی ترکیه بر خلاف چیزی که وزارت نیرو ادعا می کند باعث کاهش ۳۰ درصدی اراضی پایین دست ارس در ایران نمی شود بلکه بین ۵۵ تا ۶۰ درصد کاهش بوجود می آورد.حالا تاثیر کاهش بارندگی و یا تاثیرات تغییرات اقلیمی را هم به آن درآینده اضافه خواهد شد.
آینده بلایی بر سر سدهای خداآفرین،ارس و قیز قلعه سی بیاید که آن سرش ناپیدا خواهد بود..
خوب است بدانیم وزارت نیرو که خود را به وزارت سدسازی و انتقال آب تقلیل داده و به ویران کردن حوضه های آبخیز در داخل کشور با شتاب ادامه می‌دهد و هیچ برنامه درست و درمانی برای احیای آبخوانها ندارد دقیقا چه برنامه ای برای مواجهه با این سلطه گری خطرناک ترکیه دارد؟
مساله وقتی جالب تر میشود که بدانیم مدیریت سدسازی های افغانستان نیز به دست ترکیه هدایت میشود.
هرچند البته در اعتراض به همسایه احتمالا همسایه خواهد گفت اگر سدسازی بد است چرا خودتان وزارت سدسازی هستید. /مهتا بذرافکن
©@ruralwomenissues
این روزها گزارش عمکرد سدسازی ها و پروژه های انتقال آب وزارت نیرو را به عنوان سند افتخار رسانه ای می کنند. اما بیایید بگویید در حوزه دیپلماسی آب چه کرده اید؟ دیر نیست روزی که ببینیم همسایه شمالی با پروژه‌های سدسازی ما را فلج کرده است.
بنا بر نظر کارشناسان آب سدسازی های ترکیه به دلیل استیصال آبی نیست بلکه سلطه گری بر منابع با ارزش آب است.
کشور ترکیه دارای وسعتی معادل نصف کشورما ( ۷۸۳۵۶۲ کیلومتر مربع ) و نزولات جوی متوسط بلند مدت سالیانه حدود ۸۰۰میلیمتر ( متوسط بلند مدت کشورما حدود ۲۵۰ میلیمتر می باشد ) یعنی بیش از سه برابر ماست. اگر ضریب متوسط رواناب های حاصله از ان همه نزولات را ۳۵ درصد درنظر بگیریم از مجموع نزولات جویش بیش از۲۲۰میلیارد مترمکعب رواناب بدست خواهد امد که تقریبا دوبرابر رواناب حاصله در کشورما در سالهای نرمال وپر بارش می باشد ،سرانه آب آن برای هر نفر بیش از ۲۵۰۰مترمکعب در مقایسه با ۱۰۰۰ سرانه ما است. بر خلاف کشور ما ابهای زیر زمینی اش هم دچار مشکلات افت سطح ایستابی وبیلان منفی در پهن دشتهایش نشده وذخیره مطمئن برای نسل های اینده کشورشان خواهد بود.
برخلاف ما هیچ نشانه ای از خشکاندن تالاب‌ها و رودهای داخل کشورشان بوسیله سدسازی وجود ندارد.
سدسازی های ترکیه برای ما بسیار خطرناک است اما ما بااز دست دادن منابع آب زیرزمینی مان و سدسازی های بی امان بر روی رودخانه های دائمی دربرابر ترکیه در این مورد خلع سلاح شده ایم.. دریاچه ارومیه را سیاست های حکمرانی آب خشکاند و از آن طرف مخاطره بالقوه ای برای کشور ایجاد نمودند.
اما از طرف دیگر پروژه DAP بلای عظیمی برای دشت مغان و اردبیل است. میزان آب استحصالی ترکیه بر خلاف چیزی که وزارت نیرو ادعا می کند باعث کاهش ۳۰ درصدی اراضی پایین دست ارس در ایران نمی شود بلکه بین ۵۵ تا ۶۰ درصد کاهش بوجود می آورد.حالا تاثیر کاهش بارندگی و یا تاثیرات تغییرات اقلیمی را هم به آن درآینده اضافه خواهد شد.
آینده بلایی بر سر سدهای خداآفرین،ارس و قیز قلعه سی بیاید که آن سرش ناپیدا خواهد بود..
خوب است بدانیم وزارت نیرو که خود را به وزارت سدسازی و انتقال آب تقلیل داده و به ویران کردن حوضه های آبخیز در داخل کشور با شتاب ادامه می‌دهد و هیچ برنامه درست و درمانی برای احیای آبخوانها ندارد دقیقا چه برنامه ای برای مواجهه با این سلطه گری خطرناک ترکیه دارد؟
مساله وقتی جالب تر میشود که بدانیم مدیریت سدسازی های افغانستان نیز به دست ترکیه هدایت میشود.
هرچند البته در اعتراض به همسایه احتمالا همسایه خواهد گفت اگر سدسازی بد است چرا خودتان وزارت سدسازی هستید. /مهتا بذرافکن
©@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment