خارجی می خواست مرا هم{مانند جریان مصدق} روز پانزدهم خرداد 1342 از نخست وزیری بیندازد. به شاهنشاه عرض کردم توپ و تفنگ و قدرت در دست من است. از چهار تا اراذل و اوباش که پول سپهبد بختیار را گرفته است و او که پول آمریکائیها را داده است، بترسم؟ اوّل و آخر آنها را پاره می کنم! و کردم، نه تنها اوّل و آخر آنها را پاره کردم، آخوندها و نفوذ آنها را برای همیشه از میان برداشتم. بعد، خارجی از طریق دیگر آمد. حسنعلی منصور را به عنوان لیدر روشنفکران تراشیدند و به شاهنشاه قبولاندند که این شخص و این روشنفکران، ایران را گلستان خواهند کرد. شاهنشاه قبول فرمودند و به من امر دادند استعفا کن. فوری سمعاً و طاعتاً اطاعت کردم. من به هر حال امر شاهنشاه ایران را که از جان و دل دوست دارم اطاعت کردم و گرنه دوباره پدر خارجی و خارجی پرست را درآورده بودم. مطلب به قدری شور بود که در انتخابات نسبتاً آزادی که من انجام دادم، منصور که کاندید وکالت تهران بود و می خواست وکیل درجۀ یک تهران باشد، وکیل دوازدهم می شد. بعد از ظهر قرائت آراء،{راکول}rockwell پدر سوخته، وزیر مختار آمریکا سراسیمه پیش من دوید که دستم به دامنت، بگو منصور را بالا بیاورند. یاللعجب! او را فحش کاری کرده از منزل بیرون کردم و شب گزارش را به شاهنشاه دادم. باری، وکیل درجه 1 نشد ولی دو ماه بعد نخست وزیر ایران بود و حالا هم همان حزب بر سر کار است و آقای هویدا، نفر دوم منصور و مغز متفکر او، بعد از کشته شدن منصور، نخست وزیر هست که هست. حالا 8 سال می گذرد. ج 3 / ص 106 و 107 1352/4/30