♦️ موفقیت و کارآمدی مراکز درمان سوءمصرف مواد، با تمام بی‌مهری‌های مسئولین
🔸دکتر مجتبی غالبی، رئیس کانون سراسری انجمن‌های صنفی مراکز درمان اعتیاد کشور
در دنیای امروز و در حوزه پزشکی پیشرفته این زمانه، برای پیشگیری و درمان همه بیماریها، راهکارهای علمی و عملیاتی وجود دارد.
برای پیشگیری از بیماری اعتیاد هم مثل همه‌ی بیماریهای دیگر، سه سطح اول و دوم و سوم تعریف شده است.
🔸متولی امر پیشگیری از اعتیاد، در کشور ما دولت و به عبارتی حاکمیت هست. متاسفانه در پیشگیری سطح اول برای جلوگیری از افتادن جوانان در دام اعتیاد حرف‌ها با عملها هم‌خوانی ندارد. تقریبا همه‌ی وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها برای این امر، بودجه دریافت می‌کنند و همه‌ی آنها طرح‌ها و برنامه‌های متنوع و رنگارنگ ارائه می‌دهند. ولی آن چیزی که در برنامه ششم و سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری، بر دولت تکلیف شده کاهش ۲۵درصدی آسیب‌های اجتماعی، بخصوص آسیب محوری اعتیاد طی برنامه‌ی ۵ساله بوده است.
با تمام امکاناتی که دولت در اختیار داشته و با همه‌ی بودجه‌هایی که دریافت و صرف کرده است، شیوع اعتیاد نه‌تنها کاهش نیافته بلکه با رسیدن به اواخر این برنامه، گسترش آماری معتادین و تعدد مواد اعتیاد آور بر همگان واضح است.
🔸در سطح سوم پیشگیری هم، کاستی و عدم توفیق دولت مشهود است.
بیماران زیادی با صرف هزینه‌ی گزاف دوره اقامت و به عبارتی استراحت در مراکز اقامتی اجباری را سپری کرده و پس از طی دوره‌ی مذکور، در جامعه رها می‌شوند و هیچ بازتوانی، اعم از اشتغال یا مهارت‌آموزی و در نتیجه هیچ بهبودی در کار نیست.
🔸ولی وضعیت در سطح دوم پیشگیری کاملا متفاوت است.
هرچند پاکی کامل بعلت ماهیت این بیماری در انواع درمانهای پرهیز مدار از گروه‌های خودیاری گرفته تا مراکز اقامتی و مراکز سرپایی درمان اعتیاد، برای عده کثیری از بیماران میسر نخواهد شد، ولی توفیق بخش خصوصی، بخصوص مراکز سرپایی درمان اعتیاد در درمانهای کاهش آسیب، امیدواری‌ها را افزایش می‌دهد. کاهش آسیب یا harm reduction ازجمله درمانهای علمی است که نه تنها طی درمان اعتیاد بلکه جهت درمان بیماریهای مزمنی مثل دیابت و فشار خون نیز کارایی و اثربخشی دارد.
🔸اگرچه در همه‌ی دنیا بیش از ۹۰ درصد معتادینی که درمان پرهیز مدار و به اصطلاح پاکی کامل را انتخاب می‌کنند، پس از طی دوره تقریبی یک سال، عود خواهند داشت ولی حدود ۷۰ تا ۸۰درصد معتادین، می‌توانند یک داروی سالم شبه مخدر و کم ضرر یا بی ضرر را استفاده کرده و از رفتار اعتیادی دور باشند و با شرکت هم‌زمان در کلاس‌های آموزشی و مهارتی، به بهبودی نسبی یا کامل، امید داشته باشند و درضمن آسیب به خود و خانواده و جامعه را کاهش دهند.
🔸این امر به برکت بخش خصوصی و بدون هزینه‌کرد حتی یک ریال از سمت دولت، جهت قریب به ۵۰ درصد گروه پرشمار معتادین کشورمان، محقق شده است. حدود ۴۰ هزار نیروی متخصص و کارشناس پزشک، روانشناس، پرستار، مشاور و مددکار، بدون گذاشتن بار مالی بر دوش دولت، در ۷۵۰۰مرکز سرپایی درمان سوءمصرف مواد و در اقصی نقاط کشور موفق شده‌اند درمان کاهش آسیب را جهت یک ملیون و سیصد هزار مدد جوی آسیب دیده از اعتیاد محقق نمایند.
🔸کارآیی و کارآمدی این سیستم درمانی، این روزها که بیماری کرونا آرام و قرار و آسایش را از همه سلب کرده بیش از پیش نمود پیدا کرده است.
طی دوران همه گیری ویروس کرونا اکثر شاغلین خصوصی و حتی دولتی، نعمت سلامت را در کنج عافیت جستجو کردند و درخانه‌ها ماندند. حتی تیمهای سلامت بخصوص در بخش خصوصی، برای ایثار جانشان جهت سلامت همنوعان، اجباری نداشتند. هرچند سوگند پزشکی و وجدان کاری اجازه نمی‌داد کادر درمانی بی‌توجه به وضعیت جامعه، تنها به سلامت خود و خانواده‌ی خود بیندیشند. ولی وضعیت، جهت ۴۰ هزار پرسنل مراکز سرپایی درمان اعتیاد، متفاوت بود. اختیاری درکار نبود و حضور فعال همه تیم درمان مراکز، در محل کار و طبق توصیه‌ها و دستورالعمل‌ها الزامی بود.
🔸این الزام و اجبار درحالی بود که با همه مطالبات و مکاتباتی که صورت گرفت، هیچگونه وسایل و تجهیزات بهداشتی و حفاظتی در اختیار مراکز قرار نگرفت. همکاران ما در حالی جان عزیز خود را بر کف نهاده و در جبهه مبارزه با اعتیاد به وظایف جهادگونه خود عمل می‌کردند، که مراکز اقامتی و نیمه اقامتی و مراکز خودیاری و مراکز بستری، همه و همه تعطیل بودند. تعداد زیادی از همکاران محترم ما در مراکز سرپایی درمان اعتیاد در حشر و نشر با مددجویان، مبتلا به بیماری کرونا شدند و خم به ابرو نیاوردند.
🔸کانال خبری کانون درمانگران اعتیاد کشور
@mmt_iran
ادامه در صفحه بعد👇
🔸دکتر مجتبی غالبی، رئیس کانون سراسری انجمن‌های صنفی مراکز درمان اعتیاد کشور
در دنیای امروز و در حوزه پزشکی پیشرفته این زمانه، برای پیشگیری و درمان همه بیماریها، راهکارهای علمی و عملیاتی وجود دارد.
برای پیشگیری از بیماری اعتیاد هم مثل همه‌ی بیماریهای دیگر، سه سطح اول و دوم و سوم تعریف شده است.
🔸متولی امر پیشگیری از اعتیاد، در کشور ما دولت و به عبارتی حاکمیت هست. متاسفانه در پیشگیری سطح اول برای جلوگیری از افتادن جوانان در دام اعتیاد حرف‌ها با عملها هم‌خوانی ندارد. تقریبا همه‌ی وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها برای این امر، بودجه دریافت می‌کنند و همه‌ی آنها طرح‌ها و برنامه‌های متنوع و رنگارنگ ارائه می‌دهند. ولی آن چیزی که در برنامه ششم و سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری، بر دولت تکلیف شده کاهش ۲۵درصدی آسیب‌های اجتماعی، بخصوص آسیب محوری اعتیاد طی برنامه‌ی ۵ساله بوده است.
با تمام امکاناتی که دولت در اختیار داشته و با همه‌ی بودجه‌هایی که دریافت و صرف کرده است، شیوع اعتیاد نه‌تنها کاهش نیافته بلکه با رسیدن به اواخر این برنامه، گسترش آماری معتادین و تعدد مواد اعتیاد آور بر همگان واضح است.
🔸در سطح سوم پیشگیری هم، کاستی و عدم توفیق دولت مشهود است.
بیماران زیادی با صرف هزینه‌ی گزاف دوره اقامت و به عبارتی استراحت در مراکز اقامتی اجباری را سپری کرده و پس از طی دوره‌ی مذکور، در جامعه رها می‌شوند و هیچ بازتوانی، اعم از اشتغال یا مهارت‌آموزی و در نتیجه هیچ بهبودی در کار نیست.
🔸ولی وضعیت در سطح دوم پیشگیری کاملا متفاوت است.
هرچند پاکی کامل بعلت ماهیت این بیماری در انواع درمانهای پرهیز مدار از گروه‌های خودیاری گرفته تا مراکز اقامتی و مراکز سرپایی درمان اعتیاد، برای عده کثیری از بیماران میسر نخواهد شد، ولی توفیق بخش خصوصی، بخصوص مراکز سرپایی درمان اعتیاد در درمانهای کاهش آسیب، امیدواری‌ها را افزایش می‌دهد. کاهش آسیب یا harm reduction ازجمله درمانهای علمی است که نه تنها طی درمان اعتیاد بلکه جهت درمان بیماریهای مزمنی مثل دیابت و فشار خون نیز کارایی و اثربخشی دارد.
🔸اگرچه در همه‌ی دنیا بیش از ۹۰ درصد معتادینی که درمان پرهیز مدار و به اصطلاح پاکی کامل را انتخاب می‌کنند، پس از طی دوره تقریبی یک سال، عود خواهند داشت ولی حدود ۷۰ تا ۸۰درصد معتادین، می‌توانند یک داروی سالم شبه مخدر و کم ضرر یا بی ضرر را استفاده کرده و از رفتار اعتیادی دور باشند و با شرکت هم‌زمان در کلاس‌های آموزشی و مهارتی، به بهبودی نسبی یا کامل، امید داشته باشند و درضمن آسیب به خود و خانواده و جامعه را کاهش دهند.
🔸این امر به برکت بخش خصوصی و بدون هزینه‌کرد حتی یک ریال از سمت دولت، جهت قریب به ۵۰ درصد گروه پرشمار معتادین کشورمان، محقق شده است. حدود ۴۰ هزار نیروی متخصص و کارشناس پزشک، روانشناس، پرستار، مشاور و مددکار، بدون گذاشتن بار مالی بر دوش دولت، در ۷۵۰۰مرکز سرپایی درمان سوءمصرف مواد و در اقصی نقاط کشور موفق شده‌اند درمان کاهش آسیب را جهت یک ملیون و سیصد هزار مدد جوی آسیب دیده از اعتیاد محقق نمایند.
🔸کارآیی و کارآمدی این سیستم درمانی، این روزها که بیماری کرونا آرام و قرار و آسایش را از همه سلب کرده بیش از پیش نمود پیدا کرده است.
طی دوران همه گیری ویروس کرونا اکثر شاغلین خصوصی و حتی دولتی، نعمت سلامت را در کنج عافیت جستجو کردند و درخانه‌ها ماندند. حتی تیمهای سلامت بخصوص در بخش خصوصی، برای ایثار جانشان جهت سلامت همنوعان، اجباری نداشتند. هرچند سوگند پزشکی و وجدان کاری اجازه نمی‌داد کادر درمانی بی‌توجه به وضعیت جامعه، تنها به سلامت خود و خانواده‌ی خود بیندیشند. ولی وضعیت، جهت ۴۰ هزار پرسنل مراکز سرپایی درمان اعتیاد، متفاوت بود. اختیاری درکار نبود و حضور فعال همه تیم درمان مراکز، در محل کار و طبق توصیه‌ها و دستورالعمل‌ها الزامی بود.
🔸این الزام و اجبار درحالی بود که با همه مطالبات و مکاتباتی که صورت گرفت، هیچگونه وسایل و تجهیزات بهداشتی و حفاظتی در اختیار مراکز قرار نگرفت. همکاران ما در حالی جان عزیز خود را بر کف نهاده و در جبهه مبارزه با اعتیاد به وظایف جهادگونه خود عمل می‌کردند، که مراکز اقامتی و نیمه اقامتی و مراکز خودیاری و مراکز بستری، همه و همه تعطیل بودند. تعداد زیادی از همکاران محترم ما در مراکز سرپایی درمان اعتیاد در حشر و نشر با مددجویان، مبتلا به بیماری کرونا شدند و خم به ابرو نیاوردند.
🔸کانال خبری کانون درمانگران اعتیاد کشور
@mmt_iran
ادامه در صفحه بعد👇
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment