◾️پشت پردهٔ تاریخ ۱ : «مصرف» و جنایت ذاکرانه
🖋شهابالدین تصدیقی| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
مافیای کاشی و کاهگل در تاریخ ایران، سالهاست که در تلاشی بیشرمانه، جنایاتِ ذاکرانه و ذات مصرفی خود را مخفی کرده است. چقدر از ماهیت مصرفگرایانهٔ سنت معماری در ایران خبر دارید؟ از مصرف سنگ در دوران هخامنشی تا مصرف عنانگسیختهٔ خشت در دوران اسلامی، معماری سنتی و ذاکرانهٔ ما همیشه با «مصرف» عجین بوده است. با این وجود مافیای رسانه سالهاست این تفکر را به خوردِ ما میدهد که معماری کهن ما تماماً برساخته از عرفان و دل و گل و قناعت است. اما پشت این روساخت گفتمانی، چه مناسباتی از قدرت پنهان شده است؟
برخلاف تصور رایج از معماری سنتی ما، این معماری امری شدیدا مصرفگرایانه است. احتمالا یکی از اولین نقاط عطف این معماری، تشکیل کارخانههای کاشی دوران صفوی بود. این کارخانجات کم کم موفق به تشکیل کارتل و مافیایی هولناک شدند و نقشههایی شوم برای افزایش مصرف کاشی را پیاده کردند. نقشههایی که مسیر معماری ما را برای همیشه دگرگون کرد. نخستین قدم این کارتلها، رواج «حادواقعیت» بر جای واقعیت بود. درحالی که کاشیهای معقلی و معرق تنها کارکردی بازنمایانه در میان سازهٔ ساختمان داشت، کاشی هفترنگ تمامی پوستهٔ بنا را به رسانهٔ اعمال قدرت از طریق نشر حادواقعیت بدل کرد. اینک مؤمن در حین نماز غرق در کاشی و نقوش گلوبته بود و بیپروایانه آنها را با دیدنشان مصرف میکرد...
⭕️ ادامهٔ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/pptarikh-08-03http://koubeh.com/sht6/@Koubeh