◾️تمرکز روی آخرین رویداد
◾️ستگادین
مثل تمرکز روی بازی در دقایق پایانی. آخرین سخنرانی یک کمپین. اشتباه تایپی در رزومهتان یا لکهای روی کراواتتان. و یا تصمیم نهایی، قبل از اعلام ورشکستگی یک شرکت.
ما روی چیزی تمرکز میکنیم که درست قبل از نقطهی پایان اتفاق میافتد و آن لحظه، تقریباً همیشه، لحظهی بیاهمیتی محسوب میشود.
اگر کارها غلط از آب در میآیند (یا درست پیش میروند) بخاطر مجموعهای طولانی از تصمیمات و اقدامات قبلی است. یک استراتژی غلط، یک استخدام بد، یک بینش درخشان دربارهی اثرات شبکهای و... همگی اقداماتی تعیین کنندهاند، نه چیزهای واضحی که هر کارشناسی بخواهد دربارهی آنها حرف بزند.
اگر متوجه چیزی شدید که قبل از آخرین اتفاق رخ داده است، آن را جدی نگیرید. چون برای تغییر نتیجه، تقریباً به طور قطع، خیلی دیر شده است. از طرفی، وقتی در سکوت و آرامش در مورد چیزی قبل از آن رویداد و قبلتر از آن و قبلتر و قبلتر از آن، بحث و کنکاش میکنید، احتمالاً کارتان در خور توجه بیشتری باشد. چون لحظهی کلیدی، همانجاست.
.