#تلنگر


🔴والتر بنیامین می گوید:

"فراموش کردن بدن بی جان قربانی، فراموش کردن سرکوب است. بدن بی جان؛ تاریخ سرکوب است، پس نباید به یاد آورده شود و نباید برایش سوگواری کرد. بدن بی جان قربانیان باید در فراموشی «حذف» شوند. چون اکنونی را یادآوری می کند که ادامه ی سرکوب است!"

سیستم «سرکوب»، همیشه به جسد و تابوت نیاز دارد. جسدهایی برای به «یاد آوردن» و جسدهایی برای «فراموشی».

جسدهایی برای ساختن «بارگاه» و مقبره و نشان دادن اینکه جاودانگی از آن چه کسانی است و جسدهایی برای «انکار».

پس جامعه را به دو دسته تقسیم می کند:

کسانی که اجازه ی سوگواری دارند و به یاد آوردن دارند و کسانی که باید فراموش شوند. هر آنچه که در حافظه ی مردم باقی بماند، «فرهنگ» نامیده می شود؛ و بر همین اساس، تفاوت میان دو ملت از نظر من، تفاوت در حاکمان و شیوه ی حکومت داری نیست، بلکه تفاوت در فرهنگ، تفاوت قوت حافظه ی مردم است.

کسی که حافظه ی تو را می دزدد، فرهنگ تو را دزدیده است. از مهم ترین وظایف ما «به یادآوردن» و «علیه فراموشی» است.



زهرا عبدی
@renaissancetranslate