برنامه ی حزب نازی
✅سوسیالیسم اقتصادی، نه سرمایه داری
موضوعی که برنامه ی حزب بر آن تأکید می کند سوسیالیسم و رد قاطع سرمایه داری است.
به لحاظ آماری، در برنامه ی حزب نازی بیش از هر چیز دیگر بر مضمون سوسیالیسم تأکید شده است، و در بیشتر از نصف بیست و پنج اصل - به بیان دقیق تر چهارده اصل - مطالبات اقتصادی سوسیالیسم برشمرده شده است.
اصل شماره ی ۱۱ خواهان پایان دادن به درآمدهای حاصله از بهره ی پول قرضی میشود.
اصل شماره ی ۱۲ خواستار مصادره ی تمام سودهایی می شود که بنگاههای اقتصادی آلمان در طی دوران جنگ جهانی اول به جیب زده اند.
اصل شماره ی ۱۳ ملی کردن همه ی شرکتها را مطالبه می کند.
اصل شماره ی ۱۴ خواستار سهیم کردن کارگران در سود بنگاه های صنعتی بزرگ است.
اصل شماره ی ۱۵ خواهان افزایش سخاوتمندانه ی بیمه ی دولتی سالمندان است.
اصل شماره ی ۱۶ خواستار اشتراکی کردن بی درنگ خواروبارفروشی های بزرگ میشود.
و به همین ترتیب ادامه می یابد.
تعهد حزب نازی به سوسیالیسم آن چنان عمیق بود که درسال ۱۹۲۱ برای ادغام با حزب سوسیالیست آلمان، یکی دیگر از احزاب سوسیالیستی، وارد مذاکره شد. اگرچه مذاکرات شکست خورد، اما در سراسر دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ سوسیالیسم اقتصادی همچنان از موضوعات محوری برنامه های حزب نازی باقی ماند.
برای نمونه به بخشی از سخنرانی آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۷ توجه کنید:
«ما سوسیالیست هستیم، ما دشمنان نظام اقتصادی سرمایه داری امروز هستیم، به سبب این که با دستمزدهای ناعادلانه اش، با ارزش گذاری ناشایست اش از بشر بر مبنای ثروت و دارایی به جای مسئولیت پذیری و عملکرد، ضعفا را تحت استثمار خود گرفته است، و همه مصمم هستیم تا این نظام اقتصادی را تحت هر شرایطی براندازیم.»
شور و حرارت یوزف گوبلز در نفرت از سرمایه داری و دفاع از سوسیالیسم حتا از این هم بیشتر بود. دکتر یوزف گوبلز را میتوان زیرک ترین و تحصیل کرده ترین سیاست مدار بازی ها خواند. نازیها که به قدرت رسیدند، او یکی ازقدرتمندترین نازی های عالی رتبه بود، شاید نفر شماره ی دو یا شماره ی سه پس از شخص هیتلر. اما تعهد گوبلز به اصول ناسیونال سوسیالیسم بسیار پیش از این آغاز شده بود. او به لطف تحصیل در پنج دانشگاه آلمان از تحصیلات کلاسیک جامعی برخوردار بود و آخر سر در سال ۱۹۲۱ در رشته ی ادبیات و فلسفه از دانشگاه هایدلبرگ مدرک دکتری دریافت کرد. گوبلز در دوران لیسانس بیشتر آثار کارل مارکس و فردریش انگلس کمونیست را خواند و با نوشته های شان هم عقیده بود. گوبلز در سخنرانیهای نوشته های خود، پس از لعن و نفرین کسانی که «خوکهای پول دوست دموکراسی سرمایه داری» می خواند، به کرات گفته بود که «پول ما را برده ی خود ساخت است». به ادعای او «پول بلای جان بشریت است. پول بذر هر چیز بزرگ و نیکی را می خشکاند. هر پني به عرق زحمت و خون، آلوده است». و گوبلز، با لحنی به وضوح برگرفته از گفته های کارل مارکس، قويا بر این باور بود که «کارگر در یک کشور سرمایه داری - که بزرگترین بداقبالی او هم هست به دیگر انسانی جان دار، یک مبدع و یک تولید کننده نیست. او به ماشین بدل شده است. یک عدد، یک مهره ی ناچیز در ماشین بیهیچ احساس یا در کی. او از محصولی که خود تولید می کند، بیگانه است.»
بنابراین راه حل حزب نازی، سوسیالیسم قدرتمند است. دولت باید اقتصاد را کنترل کند، و تولید و توزیع اقتصادی را در جهت منافع جمعی سازمان دهی نماید.
از کتاب نیچه و نازی ها
استیون.هیکس
ترجمه محسن محمودی
@austrianschool