⭕️ دو الگوی قدرت در خلیج فارس؛ توسعه در عربستان سعودی، نظامی‌گری در ایران

📌تفاوت اصلی در مسیری است که این دو کشور برای ساختن قدرت و تعریف جایگاه خود در منطقه برگزیده‌اند.

♦️در گیرودار جنگ کنونی، بارها این پرسش مطرح شده است که چرا ایران، با وجود تنگناهای مالی و فشار تحریم‌ها، در مقایسه با کشورهای حوزه خلیج فارس، از جمله عربستان سعودی، توان بیشتری برای جنگیدن دارد. آیا این تفاوت در عوامل دیگری ریشه دارد؟

سال‌ها است این تصور وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران الگویی از «تفوق و برتری» نظامی در منطقه است؛ برداشتی که بر پایه «پیروزی‌های» نظامی این کشور در رویارویی با بیش از نیمی از کشورهای منطقه، نه فقط اسرائیل، شکل گرفته است. این برداشت تا حدی درست است. جمهوری اسلامی ایران یک قدرت منطقه‌ای خطرناک است.

گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران و شبه‌نظامیان وابسته به آن طی سه دهه گذشته تا سواحل دریای مدیترانه و دریای سرخ، همراه با نفوذ و حضور گسترده در لبنان، سوریه، عراق و یمن، نشان داده که تهران به یک قدرت تهاجمی در منطقه‌ تبدیل شده است. دامنه این حضور و نفوذ حتی از آنچه مصر در دوره ناصری و عراق در دوران صدام، در اوج قدرت خود، از آن برخوردار بودند، فراتر رفته است.

🖊 دیدگاهی از عبدالرحمن الراشد

بیشتر بخوانید...

@indypersian

Comments

Be the first to add a comment