ادامه ازقبل
■ تفویض، سبک رهبری تفویضی و رهبری مشارکتی
باید میان «تفویض بهعنوان یک مهارت» و «رهبری تفویضی» (Delegative Leadership) تمایز قائل شد؛ سبک رهبری تفویضی زمانی خطرناک میشود که رهبر بهطور افراطی از تصمیمگیری کنار بکشد و بدون فراهم کردن ساختار و حمایت، همه چیز را به تیم بسپارد.در مقابل، رهبری مشارکتی و توانمندساز به جای رها کردن، بر درگیرکردن کارکنان در تصمیمگیری، تسهیم اطلاعات، آموزش و فراهم کردن منابع لازم برای موفقیت تأکید دارد و تفویض را در بستر سیستمی از حمایت و اعتماد اجرا میکند.
■ نتیجهگیری مدیریتی؛ تفویض بهعنوان اهرم توسعه رهبری
تفویض مؤثر اختیار، ابزاری برای «کم کردن کار مدیر» نیست، بلکه راهبردی برای توسعه نسل بعدی رهبران و ساختن تیمهای خودرهبر است؛ هر تصمیم تفویضنشدهای که میتوانست به تیم واگذار شود، فرصتی از دسترفته برای یادگیری و رشد است.
سازمانهایی که نگاه سیستمی به تفویض دارند، آن را در طراحی ساختار، شرح شغل، فرایندهای تصمیمگیری و برنامههای توسعه رهبری خود لحاظ میکنند و از این ابزار برای ساختن سازمانی چابکتر، یادگیرندهتر و انسانمحورتر استفاده مینمایند.
بازنشراز چالش آکادمی(تلخیص شده)
https://t.me/ExecutiveManagement