⭕️ سوریه و معادلات ناامنی؛ از تهدید داعش تا نفوذ پنهان جمهوری اسلامی ایران
📌 از تهدید داعش تا شبکه‌های پنهان جمهوری اسلامی ایران؛ دولت جدید سوریه با چالش‌های امنیتی متعددی روبه‌روست
♦️ در روزهای اخیر، چندین حادثهٔ امنیتی در نقاط مختلف سوریه رخ داده که در کنار یکدیگر تصویری نگران‌کننده از وضعیت این کشور ترسیم می‌کنند. گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ دست داشتن داعش یا هسته‌های خفتهٔ آن در این رویدادها در حالی مطرح است که تحولات دیگری نیز بر پیچیدگی اوضاع افزوده‌اند. همزمانی این رویدادها، از متلاشی شدن یک هستهٔ حزب‌الله در منطقهٔ حوض یرموک در حومهٔ درعا گرفته تا انفجار یک نیروگاه برق در حومهٔ دمشق و حمله به خطوط انتقال گاز، پرسش‌های مهمی را برمی‌انگیزد: آیا میان این حوادث پیوندی وجود دارد؟ مهم‌تر از آن، چه کسانی ممکن است از تداوم ناامنی و بی‌ثباتی در سوریه سود ببرند؟
پیش از پرداختن به جزئیات این چالش، باید بر این واقعیت تأکید کرد که داعش، به عنوان سازمانی تروریستی، نیروهایش را به ابزاری برای پیشبرد اهدافی بدل می‌کند که سران این گروه در خدمت منافع خود ترسیم می‌کنند.
از این منظر، اعضای داعش را می‌توان به سلاحی مرگبار تشبیه کرد که در دست بازیگران مختلف قرار می‌گیرد و در راستای اهداف آنان به کار گرفته می‌شود. این افراد که با شست‌وشوی مغزی به ابزار اجرای عملیات بدل می‌شوند، نه لزوماً از چشم‌اندازی مستقل برخوردارند و نه راهبردی بلندمدت را دنبال می‌کنند. اگر بنا بر گزارش‌های بین‌المللی، جمهوری اسلامی ایران در مقاطعی با حمایت، تسلیح و پناه دادن به اعضای القاعده به این گروه امکان فعالیت داده است، چگونه می‌توان پذیرفت که تشکیلاتی پراکنده و چندملیتی مانند داعش از هرگونه دستورکار یا نفوذ خارجی مستقل باشد؟ همان‌گونه که یک سلاح در میدان نبرد دست‌به‌دست می‌شود و به دست حاملان مختلف می‌افتد، داعش و رهبران آن نیز ممکن است در خدمت اهداف بازیگران گوناگون قرار گیرند.
🖊 بدیع یونس
بیشتر بخوانید...
@indypersian
📌 از تهدید داعش تا شبکه‌های پنهان جمهوری اسلامی ایران؛ دولت جدید سوریه با چالش‌های امنیتی متعددی روبه‌روست
♦️ در روزهای اخیر، چندین حادثهٔ امنیتی در نقاط مختلف سوریه رخ داده که در کنار یکدیگر تصویری نگران‌کننده از وضعیت این کشور ترسیم می‌کنند. گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ دست داشتن داعش یا هسته‌های خفتهٔ آن در این رویدادها در حالی مطرح است که تحولات دیگری نیز بر پیچیدگی اوضاع افزوده‌اند. همزمانی این رویدادها، از متلاشی شدن یک هستهٔ حزب‌الله در منطقهٔ حوض یرموک در حومهٔ درعا گرفته تا انفجار یک نیروگاه برق در حومهٔ دمشق و حمله به خطوط انتقال گاز، پرسش‌های مهمی را برمی‌انگیزد: آیا میان این حوادث پیوندی وجود دارد؟ مهم‌تر از آن، چه کسانی ممکن است از تداوم ناامنی و بی‌ثباتی در سوریه سود ببرند؟
پیش از پرداختن به جزئیات این چالش، باید بر این واقعیت تأکید کرد که داعش، به عنوان سازمانی تروریستی، نیروهایش را به ابزاری برای پیشبرد اهدافی بدل می‌کند که سران این گروه در خدمت منافع خود ترسیم می‌کنند.
از این منظر، اعضای داعش را می‌توان به سلاحی مرگبار تشبیه کرد که در دست بازیگران مختلف قرار می‌گیرد و در راستای اهداف آنان به کار گرفته می‌شود. این افراد که با شست‌وشوی مغزی به ابزار اجرای عملیات بدل می‌شوند، نه لزوماً از چشم‌اندازی مستقل برخوردارند و نه راهبردی بلندمدت را دنبال می‌کنند. اگر بنا بر گزارش‌های بین‌المللی، جمهوری اسلامی ایران در مقاطعی با حمایت، تسلیح و پناه دادن به اعضای القاعده به این گروه امکان فعالیت داده است، چگونه می‌توان پذیرفت که تشکیلاتی پراکنده و چندملیتی مانند داعش از هرگونه دستورکار یا نفوذ خارجی مستقل باشد؟ همان‌گونه که یک سلاح در میدان نبرد دست‌به‌دست می‌شود و به دست حاملان مختلف می‌افتد، داعش و رهبران آن نیز ممکن است در خدمت اهداف بازیگران گوناگون قرار گیرند.
🖊 بدیع یونس
بیشتر بخوانید...
@indypersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment