یکی از مسائلِ تاجیکستان، که البته بیش‌تر از سوی مردم و روشن‌فکران‌شان درخواست و پی‌گیری می‌شود، بحث تغییر خط از سیریلیک به فارسی است. تاجیکستانْ زیر فشارِ شوروی، طی سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۷ (۱۹۲۸)، خطش از فارسی به خط لاتینِ استاندارد‌‌شده برای ترکی درآمد. این کار به‌بهانه‌ی ضعف خط فارسی و افزایش سوادآموزی در تاجیکستان صورت گرفت! دوباره در سال ۱۳۲۰ (۱۹۴۱)، تغییر خط از لاتین به سیریلیک صورت گرفت. امروزه هم تاجیکستان زیر نفوذ بی‌امان روسیه و موردِتهدید کشورهای اطراف مانند چین و ازبکستان و قرقیزستان قرار دارد و زبان روسی، زبان علمی این کشور است و فارسی به زبان محاوره و شعر و ادب فروکاسته شده‌است. مقاله‌ی کوتاه و خواندنیِ بالا از دکتر حبیب برجیان، ایران‌شناس و متخصص در تاریخ زبان‌های ایرانی است. او درزمینه‌ی تاریخ آسیای میانه، به‌ویژه تاجیکستان، پژوهش‌هایی دارد. این نوشتار، مسئله‌ی تغییر خط سیریلیک به خط فارسی و تمایل مردم تاجیکستان به این امر را بررسی می‌کند و مزایا و معایب این کار را برمی‌شمارد. عدم تغییر خط به فارسی در تاجیکستان، بیش‌تر مسئله‌ای سیاسی است و نفوذ روسیه نیز مانع از این امر می‌شود.

@REsearchers
‌‌