🏛حکومت در لیبرالیسم🏛بخش 1
📍در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
حکومت در لغت به معنای فرمانروایی و حکمرانی است. در سیاست به معنای دستگاه فرمانروا در کشور است در علم سیاست جدید میان حکومت و دولت فرق گذاشته می‌شود. از نظر حقوق بین‌الملل و در روابط میان کشورها، واقعیت فرمانروایی، یعنی اینکه قدرت در دست چه کسی یا گروهی است و بیشتر به معنای داشتن خواست اکثریت مردم به کار برده می‌شود.
اندیشه لیبرال مشخصه دوران رونسانس است. پس از سالها اسارت انسان در مذهب و اخلاق لیبرالیسم این پرنده آزادی سبب شد تا فرد انسان زمام امور را در دست گیرد.
در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
🔰جان لاک اندیشمند بزرگ لیبرال ( ۱۷۰۴ – ۱۶۳۲ ) پایه گذار لیبرالیسم سیاسی در حکومت بود. وی با انتشار کتاب حکومت مدنی به سال ۱۶۹۰ تعریفی جدید از حکومت ارائه داد که بر اساس آن حکومت در پی یک قرار داد اجتماعی میان افراد به وجود می‌آید . حکومتی که با رضایت‌مندی فرمانبرداران برآمده باشد.
حکومت‌ها وظیفه دارند با اعمال قدرت‌هایی محدود حقوق طبیعی افراد برای زیستن و آزادی را پاسداری کنند. امریت همه حکومت‌ها مشروط به انجام وظایفی است که بر اساس سپردن قدرت به آنها داده شده است ، به همین دلیل لاک از حق انقلاب دفاع میکند.
آنچه که به عنوان اصول سیاسی لیبرال حکومت شناخته شده بود بر اساس ۴ اصل زیر گرفته شده بود :
نخست آنکه مشروعیت حکومت تنها مبتنی بر اراده و رضایت اکثریت است.
دوم حقوق طبیعی افراد است که در صورت نقض آن توسط حکومت محفوظ می‌ماند .
سوم هیچ قدرتی در حکومت نمی‌تواند بدون مسئولیت اعمال شود بنابراین حکومت باید بر اساس انتخابات عمومی و دوره‌ای انتخاب شود.
و چهارم حق موجه انقلاب در برابر حکومت استبداد و خودکامه
🔅لاک هدف اصلی از قدرت و گستره قانون گذاری در حکومت را صلح و امنیت در برابر حفظ جان و مال انسان‌ها میداند و اصلی‌ترین وسیله‌ای که برای این هدف عنوان میکند قوانین ساخته شده توسط جامعه است. و هدف آن همچون قانون طبیعت حفظ و حراست جامعه و همه اعضای آن است. اما منتسکیو فیلسوف سیاسی قرن هجدهم ( ۱۷۷۵ – ۱۶۸۹) فرانسه با نظریه قرار اجتماعی مخالف بود و برای آزادی‌های سیاسی با انتشار کتاب روح القوانین ( ۱۷۴۸ ) طرح تفکیک قوای حکومتی را مطرح کرد .
🔅منتسکیو معتقد بود که در کسانی که بر مسند قدرت نشسته‌اند نوعی تمایل به سواستفاده از امریت‌شان است و این حکومت هرچه باشد استبدادی است.
راه حل منتسکیو برای پیشگیری از این استبداد تفکیک قوای حکومتی از یکدیگر بود. استبداد زمانی به وجود می‌آید که قدرت تنها در دست یک شخص یا گروه باشد.
بر اساس نظریه تفکیک قوا هر سه قوی مقننه ، مجریه و قضایئه باید به صورت مستقل و متمایز از یکدیگر باشند و زمانی که هر سه این قوا در یک جا جمع شوند مرگ آزادی است.
ژان ژاک روسو ( ۱۷۷۸-۱۷۱۲) فیلسوف بزرگ قرن هجدهم در فرانسه با ارائه تفسیری جدید و گویا‌تر از نظریه قرداد اجتماعی لاک، کمک شایانی به لیبرالیسم سیاسی کرد. وی در کتاب قرارداد‌های اجتماعی نظریه حاکمیت مردم را عنوان میکند، نظریه‌ای که از تاثیرگذار‌ترین عوامل انقلاب فرانسه بود.
( یافتن شکلی از انجمن که بتواند با تمامی نیروهای اجتماع از شخص و اموال هرعضو حمایت کند و تمهیداتی بیندیشد که هر عضو با وجود در امیختن با دیگران بتواند تنها از خودش اطاعت کند و همانند پیش از تشکیل اجتماع آزاد باشد …پس این شخص مومی که از اتحاد همه افراد عضو تشکیل می‌شود هرگاه به واسطه اعضایش منفعل باشد دولت و هرگاه فعال باشد حاکمیت و هرگاه با پیکرهای مشابه مقایسه شود قدرت نامیده می‌شود … و با توجه به افرادی که در مجموع آن را تشکیل می‌دهند مردم نامیده می‌شود . )
از همین روی حاکمیت سلب نشدنی و تقسیم ناپذیر است زیرا تنها وابسته به اراده مردم است.
@cafe_andishe95
📍در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
حکومت در لغت به معنای فرمانروایی و حکمرانی است. در سیاست به معنای دستگاه فرمانروا در کشور است در علم سیاست جدید میان حکومت و دولت فرق گذاشته می‌شود. از نظر حقوق بین‌الملل و در روابط میان کشورها، واقعیت فرمانروایی، یعنی اینکه قدرت در دست چه کسی یا گروهی است و بیشتر به معنای داشتن خواست اکثریت مردم به کار برده می‌شود.
اندیشه لیبرال مشخصه دوران رونسانس است. پس از سالها اسارت انسان در مذهب و اخلاق لیبرالیسم این پرنده آزادی سبب شد تا فرد انسان زمام امور را در دست گیرد.
در اندیشه لیبرالیسم حکومت محدود وسیله است که از حقوق غیر قابل انتقال فرد حمایت میکند. هدف از حکومت در لیبرالیسم حفظ ارزش‌های آزادی و برابری و حقوق شهروندی است. قانون تنها فرمانروای حکومت در لیبرالیسم است، از همین روی هیچ حکومتی جز با خواست و اراده اکثریت مشروعیت ندارد.
🔰جان لاک اندیشمند بزرگ لیبرال ( ۱۷۰۴ – ۱۶۳۲ ) پایه گذار لیبرالیسم سیاسی در حکومت بود. وی با انتشار کتاب حکومت مدنی به سال ۱۶۹۰ تعریفی جدید از حکومت ارائه داد که بر اساس آن حکومت در پی یک قرار داد اجتماعی میان افراد به وجود می‌آید . حکومتی که با رضایت‌مندی فرمانبرداران برآمده باشد.
حکومت‌ها وظیفه دارند با اعمال قدرت‌هایی محدود حقوق طبیعی افراد برای زیستن و آزادی را پاسداری کنند. امریت همه حکومت‌ها مشروط به انجام وظایفی است که بر اساس سپردن قدرت به آنها داده شده است ، به همین دلیل لاک از حق انقلاب دفاع میکند.
آنچه که به عنوان اصول سیاسی لیبرال حکومت شناخته شده بود بر اساس ۴ اصل زیر گرفته شده بود :
نخست آنکه مشروعیت حکومت تنها مبتنی بر اراده و رضایت اکثریت است.
دوم حقوق طبیعی افراد است که در صورت نقض آن توسط حکومت محفوظ می‌ماند .
سوم هیچ قدرتی در حکومت نمی‌تواند بدون مسئولیت اعمال شود بنابراین حکومت باید بر اساس انتخابات عمومی و دوره‌ای انتخاب شود.
و چهارم حق موجه انقلاب در برابر حکومت استبداد و خودکامه
🔅لاک هدف اصلی از قدرت و گستره قانون گذاری در حکومت را صلح و امنیت در برابر حفظ جان و مال انسان‌ها میداند و اصلی‌ترین وسیله‌ای که برای این هدف عنوان میکند قوانین ساخته شده توسط جامعه است. و هدف آن همچون قانون طبیعت حفظ و حراست جامعه و همه اعضای آن است. اما منتسکیو فیلسوف سیاسی قرن هجدهم ( ۱۷۷۵ – ۱۶۸۹) فرانسه با نظریه قرار اجتماعی مخالف بود و برای آزادی‌های سیاسی با انتشار کتاب روح القوانین ( ۱۷۴۸ ) طرح تفکیک قوای حکومتی را مطرح کرد .
🔅منتسکیو معتقد بود که در کسانی که بر مسند قدرت نشسته‌اند نوعی تمایل به سواستفاده از امریت‌شان است و این حکومت هرچه باشد استبدادی است.
راه حل منتسکیو برای پیشگیری از این استبداد تفکیک قوای حکومتی از یکدیگر بود. استبداد زمانی به وجود می‌آید که قدرت تنها در دست یک شخص یا گروه باشد.
بر اساس نظریه تفکیک قوا هر سه قوی مقننه ، مجریه و قضایئه باید به صورت مستقل و متمایز از یکدیگر باشند و زمانی که هر سه این قوا در یک جا جمع شوند مرگ آزادی است.
ژان ژاک روسو ( ۱۷۷۸-۱۷۱۲) فیلسوف بزرگ قرن هجدهم در فرانسه با ارائه تفسیری جدید و گویا‌تر از نظریه قرداد اجتماعی لاک، کمک شایانی به لیبرالیسم سیاسی کرد. وی در کتاب قرارداد‌های اجتماعی نظریه حاکمیت مردم را عنوان میکند، نظریه‌ای که از تاثیرگذار‌ترین عوامل انقلاب فرانسه بود.
( یافتن شکلی از انجمن که بتواند با تمامی نیروهای اجتماع از شخص و اموال هرعضو حمایت کند و تمهیداتی بیندیشد که هر عضو با وجود در امیختن با دیگران بتواند تنها از خودش اطاعت کند و همانند پیش از تشکیل اجتماع آزاد باشد …پس این شخص مومی که از اتحاد همه افراد عضو تشکیل می‌شود هرگاه به واسطه اعضایش منفعل باشد دولت و هرگاه فعال باشد حاکمیت و هرگاه با پیکرهای مشابه مقایسه شود قدرت نامیده می‌شود … و با توجه به افرادی که در مجموع آن را تشکیل می‌دهند مردم نامیده می‌شود . )
از همین روی حاکمیت سلب نشدنی و تقسیم ناپذیر است زیرا تنها وابسته به اراده مردم است.
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment