📕 دربرابر استبداد(بیست درس قرن بیستم)
🖌تیموتی اسنایدر
ترجمه بابک واحدی
نشر گمان
#درس_سوم
۳. از حکومت تک حزبی بر حذر باشیداحزابی که کشور را از نو بنا کردند و رقبا را سرکوب کردند، از ابتدای کار قدرت مطلقه نداشتند. بلکه از فرصتی تاریخی بهره گرفتند تا حیات سیاسی رقبایشان را غیرممکن سازند.
لذا از نظام چند حزبی پشتیبانی و از قواعد انتخابات دموکراتیک دفاع کنید. تا وقتی این فرصت در اختیارتان هست در انتخابات محلی و ملی رای بدهید و حتی به نامزد شدن هم فکر کنید.
«وِندال فیلیپس» زمانی گفته بود: « دائم گوش به زنگ بودن بهای آزادی است» و افزوده بود که «نعمت آزادی مردمی باید هر روز برداشت شود وگرنه می گندد و از بین میرود.»
تاریخ دموکراسی جدید اروپا تاییدی است بر صحت این گفته. در قرن بیستم شاهد پرشورترین تلاشها برای گسترش حق رای و تاسیس دموکراسی های دیرپا بودهایم. با این حال، دموکراسیهایی که پس از جنگ جهانی اول و دوم بنا شدند، اغلب با قبضه قدرت در دستان یک حزب واحد در ترکیبی از انتخابات و کودتا فرو ریختند. یک حزبِ جسارت یافته از نتیجه انتخابات، یا انگیزهگرفته از یک ایدئولوژی، یا هر دو، میتوانست نظام را از درون تغییر دهد.
فاشیستها یا نازیها که در دهه های ۱۹۳۰ یا ۱۹۴۰ پیروز انتخابات شدند، حاصل کار ترکیبی از مضحکه، سرکوب و تاکتیکهای سالامی بود - یعنی کندن پوست اپوزیسیون، لایه به لایه. بیشتر مردم متوجه این اتفاق نبودند؛ بعضی ها را به زندان انداخته بودند و شمار باقی هم برای مقابله کافی نبود.
نویسنده معتقد است، امروز هم مانند دوران یونان باستان با مشکل الیگارشی روبهرو هستیم که با افزایش شکاف ثروت در اثر جهانی شدن، تهدیدش مدام بزرگتر میشود.
...ثروتمندان فرصت بیان بیشتری دارند و بدین ترتیب قدرت رایشان از شهروندان دیگر بسیار بیشتر است ...
نویسنده معتقد است، بعضی از آلمانیهایی که در سال۱۹۳۲ به حزب نازی رای دادند، بیشک میدانستند که ممکن بود تا مدتها بعد از آن دیگر انتخابات واقعا آزاد دیگری نداشته باشند، همینطور روسهایی که در سال ۱۹۹۰ رای دادند یا چکها در مورد انتخابات ۱۹۴۶ .
او معتقد است این موضوع به خود ما بستگی دارد. اصلاح این نظام دستکاری شده نیاز به تلاش بسیار دارد...
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing