✳️ چرا سواری رایگان را دوست داریم؟
اولسون و منطق اقدام جمعی
✅ این مقاله ادای احترامی است به یکی از مهم‌ترین اندیشمندان اقتصاد، مانسر اولسون که نزدیک به ۶۰سال از تئوری مهم او یعنی «منطق اقدام جمعی» می‌گذرد.
این تئوری در سال۱۹۶۵ به‌دلیل استفاده از استدلال اقتصادی درباره معضل کنش جمعی فراگیر بود. اولسون اعتقاد دارد در گروه‌های بزرگ به‌دلیل اینکه سهم هر شخص از کل منافعی که قرار است گروه برای کسب آن اقدام جمعی انجام دهد، ناچیز است و هماهنگی و نظارت پر هزینه بوده و معمولا منافع به‌صورت برابر توزیع می‌شود هر شخص انگیزه زیادی برای سواری مجانی و عدم مشارکت در اقدام جمعی دارد.
در گروه‌های بزرگ چون شخص اعتقاد دارد مشارکت یا عدم مشارکت او تاثیری در اقدام جمعی ندارد از این کار سرباز می‌زند و گاهی اوقات همه این‌طور فکر می‌کنند! و کالای جمعی فراهم نمی‌شود. گروه‌های کوچک و توزیع نابرابر منافع از علل مهم حل مشکل اقدام جمعی هستند؛ زیرا مصائب گروه‌های بزرگ را ندارند.
همان‌طور که اولسون تاکید می‌کند- برخی انگیزه‌های انتخابی (مثبت یا منفی) ایجاد شود که سواری رایگان را از بین ببرد و اقدامات فردی را تشویق کند.
اولسون به وضوح خاطرنشان می‌کند که در یک گروه بزرگ «هیچ منفعت جمعی بدون توافق، هماهنگی یا سازمان‌دهی گروهی به دست نمی‌آید.»به دلایلی که در بالا توضیح داده شد، موفق‌ترین گروه‌های بزرگ مانند اتحادیه‌های کارگری یا انجمن‌های حرفه‌ای (مثلا پزشکان یا وکلا) گروه‌های تاسیس شده به خوبی سازمان‌دهی شده‌اند.
با این حال، اولسون تاکید می‌کند که موفقیت آنها به انتخاب دقیق انگیزه‌های انتخابی بستگی دارد و قدرت سیاسی آنها تنها محصول فرعی توانایی ارائه کالاهای غیرجمعی و جذب اعضای جدید است.
ازآنجاکه مشارکت در اقدام جمعی برای دریافت‌کننده یک کالای جمعی ضروری نیست، باید کالاهای غیر جمعی دیگری وجود داشته باشد که ارزش کسب داشته باشد؛ اما در دسترس افراد خارجی نباشد (مانند بیمه اضافی، دسترسی افراد داخلی به اطلاعات یا خدمات قانونی). فقط در این شرایط افراد حاضر خواهند بود زمان و هزینه خود را صرف فعالیت گروهی کنند.
ادامه :👇
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4060681
https://t.me/ExecutiveManagement
اولسون و منطق اقدام جمعی
✅ این مقاله ادای احترامی است به یکی از مهم‌ترین اندیشمندان اقتصاد، مانسر اولسون که نزدیک به ۶۰سال از تئوری مهم او یعنی «منطق اقدام جمعی» می‌گذرد.
این تئوری در سال۱۹۶۵ به‌دلیل استفاده از استدلال اقتصادی درباره معضل کنش جمعی فراگیر بود. اولسون اعتقاد دارد در گروه‌های بزرگ به‌دلیل اینکه سهم هر شخص از کل منافعی که قرار است گروه برای کسب آن اقدام جمعی انجام دهد، ناچیز است و هماهنگی و نظارت پر هزینه بوده و معمولا منافع به‌صورت برابر توزیع می‌شود هر شخص انگیزه زیادی برای سواری مجانی و عدم مشارکت در اقدام جمعی دارد.
در گروه‌های بزرگ چون شخص اعتقاد دارد مشارکت یا عدم مشارکت او تاثیری در اقدام جمعی ندارد از این کار سرباز می‌زند و گاهی اوقات همه این‌طور فکر می‌کنند! و کالای جمعی فراهم نمی‌شود. گروه‌های کوچک و توزیع نابرابر منافع از علل مهم حل مشکل اقدام جمعی هستند؛ زیرا مصائب گروه‌های بزرگ را ندارند.
همان‌طور که اولسون تاکید می‌کند- برخی انگیزه‌های انتخابی (مثبت یا منفی) ایجاد شود که سواری رایگان را از بین ببرد و اقدامات فردی را تشویق کند.
اولسون به وضوح خاطرنشان می‌کند که در یک گروه بزرگ «هیچ منفعت جمعی بدون توافق، هماهنگی یا سازمان‌دهی گروهی به دست نمی‌آید.»به دلایلی که در بالا توضیح داده شد، موفق‌ترین گروه‌های بزرگ مانند اتحادیه‌های کارگری یا انجمن‌های حرفه‌ای (مثلا پزشکان یا وکلا) گروه‌های تاسیس شده به خوبی سازمان‌دهی شده‌اند.
با این حال، اولسون تاکید می‌کند که موفقیت آنها به انتخاب دقیق انگیزه‌های انتخابی بستگی دارد و قدرت سیاسی آنها تنها محصول فرعی توانایی ارائه کالاهای غیرجمعی و جذب اعضای جدید است.
ازآنجاکه مشارکت در اقدام جمعی برای دریافت‌کننده یک کالای جمعی ضروری نیست، باید کالاهای غیر جمعی دیگری وجود داشته باشد که ارزش کسب داشته باشد؛ اما در دسترس افراد خارجی نباشد (مانند بیمه اضافی، دسترسی افراد داخلی به اطلاعات یا خدمات قانونی). فقط در این شرایط افراد حاضر خواهند بود زمان و هزینه خود را صرف فعالیت گروهی کنند.
ادامه :👇
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4060681
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment