ارتش گرسنگی راه می‌رود
با گام‌های تندر
با سرودهای آتش
با امید به‌ بیرقِ شعله شکلش
با امید به‌ امید.

ارتش گرسنگی راه می‌رود
شهرها را به‌دوش می‌کشد
با کوچه‌ها و خانه‌های تاریک‌شان،
دودکش‌های کارخانه‌ها را به‌دوش می‌کشد
و خستگی بی‌پایان خروجی کارخانه‌ها را.

«ناظم حکمت»
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment