🔻 در روایت بعدی میفرماید که: «قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) : سَاعَةٌ مِنْ إِمَامٍ عَدْلٍ أَفْضَلُ مِنْ عِبَادَةِ سَبْعِينَ سَنَةً». یعنی هفتاد سال یک کسی عبادت میکرد، این جا ساعتی عبادت تحت ولایت امام عدل، سرعت حرکت در رسیدنش را برابر میکند با آن عبادت هفتاد ساله. ما چطور شاکر باشیم در این دوره قرار گرفته ایم؟ خدای نکرده اگر رعایت نکنیم، چطور باید جواب پس بدهیم؟ در ادامه روایت میفرماید «ً وَ حَدٌّ يُقَامُ لِلَّهِ فِي الْأَرْضِ أَفْضَلُ مِنْ مَطَرِ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً»، چهل صبح اگر باران بیاید، یعنی در بهترین وقت، نه شبانه روزی. چهل روز بهترین وقت باران ببارد، میگوید یک حد در راه خدا روی زمین اقامه بشود افضل از آن باران برای زمین و اهل زمین است. این ها راست است. اگر میبینیم حدود الهی دارد میشکند، اینطوری غصه بخوریم که هر یک دانه اش اگر اجرا میشد افضل از این بود که چهل روز باران نافع بیاید. انسان چقدر غصه میخورد اگر یک حد زمین بخورد؟ چقدر ناراحت میشود که یک جایی یک حدی و یک امری محقق نشود.

🔻 در خطبه حضرت زهرا (سلام الله علیها) آمده است، «طَاعَتَنَا نِظَاماً لِلْمِلَّة»، نظام یعنی آن نخ تسبیح. همه را به هم مرتبط میکند. اگر این طاعت نسبت به امام نباشد، اعمال ما در هم است، بیچاره است، باد هواست، هباء منثور است. باد که می آید همه اش را میبرد، چون نخ تسبیح نگاه دارنده ندارد. طاعتنا نظاما للملة. ملة یعنی دین. طاعت ما نظام است برای دین. دین را حفظ میکند و نخ تسبیح دین است که همه این ها به هم مرتبط میشود.

🔻 در بخشی از روایتی از موسی بن جعفر (علیهما السلام) دارد که «وَ إِنَّ السُّلْطَانَ الْعَادِلَ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ الرَّحِيمِ، فَأَحِبُّوا لَهُ مَا تُحِبُّونَ لِأَنْفُسِكُمْ، وَ اكْرَهُوا لَهُ مَا تَكْرَهُونَ لِأَنْفُسِكُم». سلطان عادل مثل والد رحیم است، پدر مهربان. «احبوا له ما تحبون لانفسکم» برای او دوست داشته باشید هرچه برای خودتان دوست دارید، «و اکرهوا له ما تکرهون لانفسکم» و کراهت داشته باشید برای او هرچه را برای خودتان کراهت دارید.
پیمانی که پیغمبر در سال سیزدهم بعثت که مدنی ها آمدند مکه، قبلش در سال دوازدهم یک پیمان حداقلی گرفت، چندتا ترک. اما در سال سیزدهم پیمان حداکثری گرفت. پیمان حداکثری اش این بود که همانطور که برای خودتان فداکاری میکنید، برای من هم فداکاری بکنید. همانطور که تا پای جانتان از خودتان دفاع میکنید، دفاع از من هم بکنید. همانطوری. این همان بیان است. فاحبوا له ما تحبون لانفسکم و اکرهوا له ما تکرهون لانفسکم.

🔻 بیانات سابق همه اشاره میکردند بر عظمت زندگی ذیل نظام ولایت که مثلا صد برابر یا سی هزار برابر بود، و غیر او ضال و متحیر بود. و بالاتر از این، روایاتی هستند که مثلا میفرمایند «عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَأُعَذِّبَنَّ كُلَّ رَعِيَّةٍ فِي الْإِسْلَامِ دَانَتْ بِوَلَايَةِ كُلِّ إِمَامٍ جَائِرٍ لَيْسَ مِنَ اللَّهِ وَ إِنْ كَانَتِ الرَّعِيَّةُ فِي أَعْمَالِهَا بَرَّةً تَقِيَّة ، میفرماید عذاب میکند مردمی را که ولو اعمال خوب دارند اما دل داده اند به امام جائری که از جانب خدا نیست. چون این ها نظام ولایت را ترک کرده است و رفته است آنجا ذیل نظام طاغوت. حتی دارد که اگر انسان در حاکمیت الهی باشد، مقر به حاکمیت الهی باشد، ولی مبتلای به معصیت شخصی بشود خداوند عفوش میکند چون دل‌داده به نظام ولایت است و ذاتش تحت ولایت امام عادلی است که از جانب خداست ... میفرماید «وَ لَأَعْفُوَنَّ عَنْ كُلِّ رَعِيَّةٍ فِي الْإِسْلَامِ دَانَتْ بِوَلَايَةِ كُلِّ إِمَامٍ عَادِلٍ مِنَ اللَّهِ وَ إِنْ كَانَتِ الرَّعِيَّةُ فِي أَنْفُسِهَا ظَالِمَةً مُسِيئَةً»، ظالم به امام عادل نیست، اما گناهان شخصی دارد. میگوید گناهان شخصی این در حاکمیت عادله که اقرار به این ولایت دارد، گذشت میشود، اما کسی که انکار نظام ولایت را دارد و تحت ولایت طاغوت و حاکمیت جور رفته است نه تنها طاعتش پذیرفته نمیشود، بلکه به جهت امداد نظام طاغوت عذاب میشود. این ها خیلی حرف های عجیبی است.