قضاوت‌های ما اغلب مستقل نیستند و به گذشته نزدیک وابسته‌اند. به اینکه نقطه شروع کجا بوده و امروز کجاییم.
طبق نظر #کانمن ذهن انسان او را گول می‌زند و بیشتر برای تکامل کار می‌کند تا زندگی متمدن.
او در کتابش به طور خلاصه کارکرد ذهن را اینگونه نشان می‌دهد:

۱.سوگیری لنگر: چسبیدن به اولین اطلاعات.
۲. بیزاری از باخت: درد باخت بیشتر از لذت برد.
۳. سوگیری دسترس‌پذیری: بیش‌ارزش‌گذاری خاطرات آسان.
۴. سوگیری تأیید: جستجوی تأیید باورها.
۵. خطای برنامه‌ریزی: دست‌کم گرفتن زمان.
۶. سوگیری پس‌بینی: «می‌دانستم» بعد از اتفاق.
۷. اثر چارچوب‌بندی: تأثیر ارائه اطلاعات.
۸. خطای هزینه هدررفته: ادامه به خاطر سرمایه گذشته.
۹. اعتمادبه‌نفس بیش‌ازحد: بیش‌ارزش‌گذاری توانایی‌ها.
۱۰. سوگیری حال‌گرایی: ترجیح فوری به بلندمدت.