وقتی از ابتذال اندیشه چپ ایرانی در شکل عمومی سخن میگوییم.
محمدرضا شاه پهلوی شاید تنها پادشاه دارای قدرت اجرایی در جهان وقت بود که سیاستهای سوسیالیستی در حوزههایی بمانند معیشت مردم و خدمات اجتماعی و رفاهی و درمانی و آموزشی را نه در حد شعار، که در عمل و به شکل جدی پیگیری و اجرا میکرد.
اصولا پایه و بنیان حکمرانی و کشورداری دو پادشاه پهلوی، برخلاف خلافت و سلطانیسم، بر اساس تامین «خیر عمومی» بود که فقط در کشورهای پیشرفته و مترقی دیده میشود.
_ خدمات درمانی رایگان.
_ آموزش رایگان تا عالیترین سطوح.
_ تسهیلات و کمکهای چشمگیر به دانشجویان ایرانی در خارج از کشور.
_ بیمه عمر.
_ سهیم کردن کارگران در سود و سهام کارخانهها.
_ واگذاری زمین به کشاورزان و خدمات متعدد در حوزه کشاورزی و باغداری و آبیاری نوین.
_ تسهیل چشم گیر بحث خرید مسکن برای کارگران و نیروهای نظامی و ...
_ تغذیه رایگان برای دانشآموزان.
و ...
اما اکثریت گفتمان چپ ایرانی نه تنها هرگز حمایتی از این سیاستهای محمدرضاشاه نکردند، بلکه تا ...
🔗 @vahid__bahman @PN_KFP