🔻مغلطۀ اسکاتلندی واقعی در مواجهه با ایدئولوژی ها
◾️"این جمهوری‌اسلامی ِ واقعی نیست"، "این کمونیسم واقعی نیست که تا امروز در جهان دیدیم"، "این حکومت دینی واقعی نیست".
همواره از این دست سخنان از طرفداران این نحله‌ها می‌شنویم و وقتی از آن‌ها می‌پرسید که چه شد که کمونیسم یا حکومت اسلامی واقعی تا کنون در جایی پیاده نشده است، به توطئه‌های دیگران و یا کم‌کاری انسان‌ها و خودخواهی آن‌ها اشاره می‌کنند.
در پاسخ به این‌ها باید گفت، مکاتبی که در آن خودخواهی، کم‌کاری، نواقص بشری، توطئه‌ها و مانند این‌ها در نظر گرفته نمی‌شود در واقع اشکال خود این مکتبها است.
این‌گونه مکتبها و نحله‌های سیاسی سنگ بنای ابتدایی خود را کج می‌گذارند تا ثریا دیوارشان کج بالا می‌رود.
در واقع باید گفت که تعریف این ایدئولوژی‌ها از انسان و پیچیدگی‌های روانی او، نادرست است.
این‌گونه ایدئولوژی‌های ناکجاآبادی قصد می‌کنند با این انسان که از قضا به تعبیر حافظ "تردامن" است و"سجاده شراب‌آلوده" بر روی زمین بهشت بسازند؛ کاری که نشدنی است و سرِّ شکست خفت‌بار این ایدئولوژی‌ها در همین سودای امر محال در سر داشتن است.
خلق "انسان تراز نوین" در کمونیسم یا "جامعه‌ی بی‌طبقه‌ی توحیدی" در اندیشه سیاسی اسلامی از بیخ و بن نشدنی است و وقتی شما تلاش می‌کنید که امری ناشدنی را شدنی کنید باید بتوانید که "فلک را سقف بشکافید و طرحی نو دراندازید" و وقتی موفق نمی‌شوید، گمان نمی‌کنید که از ابتدا قصد انجام کاری داشته‌اید که نشدنی بوده و تلاش می‌کنید نه ایدئولوژی خود را تغییر دهید و به قد و قواره انسان‌ها در آورید بل‌که عزم می‌کنید که انسان‌ها را - حتا اگر شده با زور و گولاگ و اوین- به اندازه قامت ناساز ایدئولوژی خود در آورید.
از این‌رو که متفکری چون ریموند پوپر می‌گوید ایدئولوژی‌هایی که تلاش داشته‌اند بر روی زمین بهشت بیافرینند، زمین را به جهنمی سوزان تبدیل کرده‌اند.
آری! کمونیسم یعنی تاریخ کمونیسم و اسلام یعنی تاریخ اسلام و حکومت دینی یعنی تاریخ حکومت‌های دینی و لیبرالیسم و سرمایه‌داری هم یعنی تاریخ آن.
مکس ایستمن، فلسفه‌دان امریکایی که از دوستان تروتسکی ومارکسیست هم بود، پس ازسفر به شوروی و دیدن فجایعی که در شوروی کمونیستی به بار آماده گفت:
«هیچ فردی که به قدرکافی جسارت ندارد تا فرضیه‌های سوسیالیسم را در پرتو تجربه شوروی مورد شک و تردید قرار دهد، نمی‌شود روشنفکر خواند.»
این‌که "این کمونیسم واقعی نیست" یا "این حکومت اسلامی واقعی نیست" در واقع موجب می‌شود چنین مکاتبی هیچ‌گاه درصدد اصلاح و ترمیم خود برنیایند و گمان کنند که این آدم‌ها هستند که باید از آنچه هستند دست بردارند و برای تغییر آدم‌ها گولاگ به پا می‌کنند و جالب است که گولاگ مخفف "اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح" است. یعنی این مکاتب مقدس‌اند و این انسان‌ها هستند که برای اصلاح‌شان باید اردوگاه‌های مرگ‌بار بنا کرد.
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
◾️"این جمهوری‌اسلامی ِ واقعی نیست"، "این کمونیسم واقعی نیست که تا امروز در جهان دیدیم"، "این حکومت دینی واقعی نیست".
همواره از این دست سخنان از طرفداران این نحله‌ها می‌شنویم و وقتی از آن‌ها می‌پرسید که چه شد که کمونیسم یا حکومت اسلامی واقعی تا کنون در جایی پیاده نشده است، به توطئه‌های دیگران و یا کم‌کاری انسان‌ها و خودخواهی آن‌ها اشاره می‌کنند.
در پاسخ به این‌ها باید گفت، مکاتبی که در آن خودخواهی، کم‌کاری، نواقص بشری، توطئه‌ها و مانند این‌ها در نظر گرفته نمی‌شود در واقع اشکال خود این مکتبها است.
این‌گونه مکتبها و نحله‌های سیاسی سنگ بنای ابتدایی خود را کج می‌گذارند تا ثریا دیوارشان کج بالا می‌رود.
در واقع باید گفت که تعریف این ایدئولوژی‌ها از انسان و پیچیدگی‌های روانی او، نادرست است.
این‌گونه ایدئولوژی‌های ناکجاآبادی قصد می‌کنند با این انسان که از قضا به تعبیر حافظ "تردامن" است و"سجاده شراب‌آلوده" بر روی زمین بهشت بسازند؛ کاری که نشدنی است و سرِّ شکست خفت‌بار این ایدئولوژی‌ها در همین سودای امر محال در سر داشتن است.
خلق "انسان تراز نوین" در کمونیسم یا "جامعه‌ی بی‌طبقه‌ی توحیدی" در اندیشه سیاسی اسلامی از بیخ و بن نشدنی است و وقتی شما تلاش می‌کنید که امری ناشدنی را شدنی کنید باید بتوانید که "فلک را سقف بشکافید و طرحی نو دراندازید" و وقتی موفق نمی‌شوید، گمان نمی‌کنید که از ابتدا قصد انجام کاری داشته‌اید که نشدنی بوده و تلاش می‌کنید نه ایدئولوژی خود را تغییر دهید و به قد و قواره انسان‌ها در آورید بل‌که عزم می‌کنید که انسان‌ها را - حتا اگر شده با زور و گولاگ و اوین- به اندازه قامت ناساز ایدئولوژی خود در آورید.
از این‌رو که متفکری چون ریموند پوپر می‌گوید ایدئولوژی‌هایی که تلاش داشته‌اند بر روی زمین بهشت بیافرینند، زمین را به جهنمی سوزان تبدیل کرده‌اند.
آری! کمونیسم یعنی تاریخ کمونیسم و اسلام یعنی تاریخ اسلام و حکومت دینی یعنی تاریخ حکومت‌های دینی و لیبرالیسم و سرمایه‌داری هم یعنی تاریخ آن.
مکس ایستمن، فلسفه‌دان امریکایی که از دوستان تروتسکی ومارکسیست هم بود، پس ازسفر به شوروی و دیدن فجایعی که در شوروی کمونیستی به بار آماده گفت:
«هیچ فردی که به قدرکافی جسارت ندارد تا فرضیه‌های سوسیالیسم را در پرتو تجربه شوروی مورد شک و تردید قرار دهد، نمی‌شود روشنفکر خواند.»
این‌که "این کمونیسم واقعی نیست" یا "این حکومت اسلامی واقعی نیست" در واقع موجب می‌شود چنین مکاتبی هیچ‌گاه درصدد اصلاح و ترمیم خود برنیایند و گمان کنند که این آدم‌ها هستند که باید از آنچه هستند دست بردارند و برای تغییر آدم‌ها گولاگ به پا می‌کنند و جالب است که گولاگ مخفف "اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح" است. یعنی این مکاتب مقدس‌اند و این انسان‌ها هستند که برای اصلاح‌شان باید اردوگاه‌های مرگ‌بار بنا کرد.
بهزاد مهرانی
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment