چند نکته درباره این مقاله
تقریبا تمام پژوهشهای ادبی حول و حوش ۲۸ مرداد درباره تاثیر کودتا بر ادبیات است و اینکه کودتا به یاس و بدبینی در ادبیات منتهی شد. من سعی کردم از زاویه دیگری باب موضوعی را باز کنم: تاثیر ادبیات پس از کودتا در روان جمعی ایرانیان
میدانم که موضوعی گسترده است و نیاز به پژوهشهای دقیقتر توسط متخصصان دارد، اما به نظرم ادبیات پس از کودتا بویژه شعر که در آن روزگار تاثیرگذارتر بود، به خاطر سیطرهی سانسور در قالب نوعی سمبولیسم فضای برآمده از شر را و به خاطر ممنوعیت نام بردن از مصدق در آن روزگار ،غیاب او و جای خالی قهرمان|منجی را مدام بازآفرینی میکرد و وقتی پس از فوت مصدق ذائقه سیاسی تغییر کرد، جای خای قهرمان|منجی کماکان در روان جمعی ایرانیان ماندگار بود و نقش ایفا کرد، بویژه که این همه در بستری خیری-شری اتفاق میافتاد که از دوره باستان در ایران مرسوم بود.
https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/204922/بازآفريني-شر-و-جاي-خالي-قهرمان-منجي@Ellinne